Էջ:Թումանյանի ԵԺ 4հատորով-4.djvu/246

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը սրբագրված չէ


կրողները միացնում է գեղեցկության, ճշմարտության ու արդարության մեջ, ոտ այլևս խստություն չկա և ամենքից . հավասսւր. սիո? վում է ամեն մեկը, ով էնտեղ կհասնի։

վերջապես ժամանակն է, թող իմանան մեր ռաս եղբայրները, էնպես էլ ավելի հետոները թող իմանան, որ «եթերային բաղձանքները» երբեք խորթ ու անմատչելի չեն եղած հայի հո^– գուն, որ հայի հանճարն էլ է միշտ սավառնացել էն վսեմ, էն սուրբ ու նուրբ ոլորտներում, թեև նա ինքը՝ հայը միշտ լողացել է արյան ծովի մեջ, ահա ճիշտ էնպես, ինչպես մի Սայաթ-Նսվա։