Էջ:Թումանյանի ԵԺ 4հատորով-4.djvu/365

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը սրբագրված չէ


նաստեղծության բաժինը։ Իմ ամբողջ Վեբնատնով կմտնեմ մեջը, եթե մի քիչ կաբգին պայման եղավ։ Դու եբեի աբղեն մտածել ես այղ մասին։ Գբիբ։

Քեզ մի բան էլ գրեմ, ոբ ինձ շատ է վշտացնում։ Ինչ ոբ ղու Ավետիսին3 նամակ ես գբել, ոբ իբ նպաստն իմ հասցեին ղրկի– նբանից հետո ես էլ եբկու նամակ եմ գբել։ Չի ղրկում, թե չի ստանում նամակներս, թե ինքը Բաքու չի — չգիտեմ այս ինչ հանելուկ է, բայց գոնե ոչ մի նամակիս չպատասխանեց, այղ ինձ շատ անհանգիստ է անում ու ցավեցնում։ Ես, ոբքտն հիշում եմ, իմ նամակներում այնպիսի բան չեմ գբել, ոբ նեղանար։ Շատ բարևներ պ. Հակոբին, տ. Մարգարիտին, Արշակին, Աքելին (այսինքն կանտորին) և ապա Ավետիսին, Արութին և այլոց։

Համբուրում եմ քեզ.

քո Հովհաննես

14. ՓԻԼԻՊՈՍ ՎԱՐԴԱՋԱՐՑԱՆԻՆ

£ելի-ԿԱաչ—Թիֆլիս

[1902 թ.] օգոստոսի 6. б/УШ Б. Ключ,

Սիրելի Ֆիլիպ.

Մառախլապատ, տխուր ու ցուրտ օր Է, և ես պատշգամբում վերարկվի մեջ փաթաթված գրում եմ քեզ, պատասխանում եմ քո ստվերում 25 աստիճան շոգում գրած նամակին։

Ես Էլ եմ ուզում քեզ նման կետ աո կետ, հողվածներով գրեմ, թող մի սիստեմ լինի, հերիք Էր ինչ որ անսիստեմ ապրեցինք։

Քո ֆանտազիայի վրա, ինչ մեղքս թաքցնեմ, ես Էլ մի քիչ ծիծաղեցի։ Բայց չէ որ ղու հիմնական, ընղհանուր միտքն ես առաջարկում քննության, և, ծիծաղելուց հետո, պետք է ասեմ, որ ինձ դուր եկավ այղ բանաստեղծական ագահ, համատարած տենչանքը, որ ուզում է անսահման, անեզր տարածվել (տարածուել), լինել մի գիրկ — որի միջից չկարողանար ղուրս գնալ իր սիրուհին։

856