Այս էջը հաստատված է
| Նայեցե՛ք [էդպես] անխոս, անշշուկ, | |
| Էս վեհ, ահավոր ժամին չարաշուք | |
| Եվ ոչ մի ժըպիտ չըպիտի խաղա. | |
| Սըրով ու հըրով բացում են ահա | |
| 5 | Հայոց դըժոխքի դըռներն ամրափակ… |
| Սարսափի պիտի աշխարհքը համակ | |
| Եվ մարդն ամաչի գիլից ու շանից, | |
| Որ մարդ է ծընվել մարդու նըմանից… | |
| [՜]Ինչքան մութն է, գարշահոտ ու պաղ․․․ | |
| 12 Հր | Հողմերի առջև կանգնած է մի կին. |
| 7 | ա | Ու սըրբելով նըրանք լացը իրենց տխուր աչքերի, |
| բ | Ու սըրբելով արտասուքը իրենց տխուր աչքերի, | |
| 11 | ա | Թող մոռանա մեզ մեր աջը, [հավերժ] մընանք մենք գերի, |
| բ | Թող մոռանա մեզ մեր աջը, հավետ մընանք մենք գերի, | |
| 13 | ա | — Ով անօրեն դու Բաբելոն, երնեկ ձեռքին ոխառու |
| բ | — Ով անօրեն դու Բաբելոն, երնեկ բազկին ոխառու | |
| 14 | ա | [Ով] կըզարկի աչքիդ առաջ մանուկներըդ քարերի. |
