Էջ:Թումանյանի ԵԼԺ հ3.djvu/163

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը հաստատված է




<ՄԻ ԱՆՀԱՑՏ ՊՈԵՄԻ ՍԿԻԶԲԸ>


Ես վայր եմ իջնում Հայոց լեռներից,
Գալիս են ինձ հետ հովիվն ու հովեր.
Ես ձայն եմ տալիս Հայոց դաշտերից,
Լալիս են ինձ հետ գեղջուկն, իր ցավեր։


157