Այս էջը հաստատված է
| ՀԳ 426 | Ցույց տուր ինձ հապա, ո՞րտեղ են ուզում։ |
| 432 | Շաղգամը թողեց Դավիթը՝ գընաց։ |
| ՀԳ 443 | Թե չէ՝ կըգընամ՝ արևս վըկա, |
| 447—448 | — Կորե՛ք, գընացե՛ք, դուք Մըսրա շներ, |
| Որոտաց Դավիթ, ասես ամպ լիներ, | |
| 450—451 | Եկել եք Սասուն դընեք խարջի տա՞կ․․․ |
| Ասավ, չափն առավ էնպես շըպըրտեց, | |
| 481 | Ու ծափ տըվին կըտուրներին, |
| 500 | Ետ ես գալիս քանց շուն վազան․․․ |
| 518 | Պարգև էդ մեծ հաղթությանը։ |
| 529—532 | — Չե՛մ տա, ասավ, իմ հոր ոսկին, |
| Չե՛մ տա կանայք իմ հայ ազգին, | |
| Սասմա երկիր ձեզ բան չըկա․․․ | |
| Քո թագավոր, ասավ, թո՛ղ գա, | |
| 534 | Թե կտրիճ է՝ զոռով տանի։ |
| 568 | Եկել, մեր դաշտում բանակ է զարկել։ |
| 584 | Կըռիվ եմ գնում Մըսրա զորքի դեմ։ |
| 588—594 | Զըրահ շապիկ, ոսկի քամար, |
| Անգին կապա, հըրեղեն ձի, | |
| Իր աջ թևին խաչ պատրաստի, | |
| Կուռ սաղավարտ, կայծակի֊թուր, | |
| Իսկ դու կուզես էշ ու շամփուր | |
| 598 | Ո՞ւր են, ասա, հանի՛, բեր տո՛ւր, |
| 600 | Աչքը հանի՛, խլի՛ զոռով։ |
| 602 | — է՜յ հորեղբայր, կանչեց ցասկոտ։ |
| ԳԳ 604—606 | Զըրահ շապիկ, ոսկի քամար, |
| Անգին կապա, հրեղեն ձի, | |
| Իր աջ թևին խաչ պատրաստի, | |
| Կուռ սաղավարտ, կայծակի֊թուր. | |
| 639 | Ձենով Օհանն էլ, ինչպես հեր ու մեծ, |
| 642 | Սասունցի Դավիթ ուներ մի քեռի, |
| 648 | Քանի՞ գլխանի մարդ եք դուք, կամ ո՞վ, |
| 652 | Հեռացե՛ք, հիմի ուր որ է՝ կըգա, |
| 660 | Ով կեցեր եք՝ զենք կապեցե՜ք, |
| ԳԳ 727 | Էնպե՛ս դըրան ես քնեցնեմ, |
