Էջ:Թումանյանի ԵԼԺ հ4.djvu/266

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը հաստատված է


ՀԳ 426 Ցույց տուր ինձ հապա, ո՞րտեղ են ուզում։
432 Շաղգամը թողեց Դավիթը՝ գընաց։
ՀԳ 443 Թե չէ՝ կըգընամ՝ արևս վըկա,
447—448 — Կորե՛ք, գընացե՛ք, դուք Մըսրա շներ,
Որոտաց Դավիթ, ասես ամպ լիներ,
450—451 Եկել եք Սասուն դընեք խարջի տա՞կ․․․
Ասավ, չափն առավ էնպես շըպըրտեց,
481 Ու ծափ տըվին կըտուրներին,
500 Ետ ես գալիս քանց շուն վազան․․․
518 Պարգև էդ մեծ հաղթությանը։
529—532 — Չե՛մ տա, ասավ, իմ հոր ոսկին,
Չե՛մ տա կանայք իմ հայ ազգին,
Սասմա երկիր ձեզ բան չըկա․․․
Քո թագավոր, ասավ, թո՛ղ գա,
534 Թե կտրիճ է՝ զոռով տանի։
568 Եկել, մեր դաշտում բանակ է զարկել։
584 Կըռիվ եմ գնում Մըսրա զորքի դեմ։
588—594 Զըրահ շապիկ, ոսկի քամար,
Անգին կապա, հըրեղեն ձի,
Իր աջ թևին խաչ պատրաստի,
Կուռ սաղավարտ, կայծակի֊թուր,
Իսկ դու կուզես էշ ու շամփուր
598 Ո՞ւր են, ասա, հանի՛, բեր տո՛ւր,
600 Աչքը հանի՛, խլի՛ զոռով։
602 — է՜յ հորեղբայր, կանչեց ցասկոտ։
ԳԳ 604—606 Զըրահ շապիկ, ոսկի քամար,
Անգին կապա, հրեղեն ձի,
Իր աջ թևին խաչ պատրաստի,
Կուռ սաղավարտ, կայծակի֊թուր.
639 Ձենով Օհանն էլ, ինչպես հեր ու մեծ,
642 Սասունցի Դավիթ ուներ մի քեռի,
648 Քանի՞ գլխանի մարդ եք դուք, կամ ո՞վ,
652 Հեռացե՛ք, հիմի ուր որ է՝ կըգա,
660 Ով կեցեր եք՝ զենք կապեցե՜ք,
ԳԳ 727 Էնպե՛ս դըրան ես քնեցնեմ,