Այս էջը հաստատված է
| բ | Երկինք գետինք [քրքրեցինք] ողջ մաղեցինք < . ․ . > | |
| գ | Ոչ, տեր արքա, ինչ էլ արինք, փուշը մընաց սակայն փուշ, | |
| դ | Ոչ, տեր արքա, ինչ էլ արինք փուշը մընաց դարձյալ փուշ, | |
| 112 | ա | Արջը մընաց նույն գազանը, դաժան, կոպիտ ու ապուշ․․․ |
| բ | Գազանը մընաց նույն գազանը, դաժան, կոպիտ ու ապուշ․․․ | |
| գ | Եվ քո մարդիկ նույն գազանը, դաժան, կոպիտ ու ապուշ․․․ | |
| դ | Եվ գազանը նորից գազան, դաժան, կոպիտ ու ապուշ․․․ |
112 տողից հետո՝
| [Ո՜վ] մութ ու մռայլ տարակուսանք։ | ||
| Արջի տեղ գործածել գազան։ |
113 տողից առաջ, վերին լուսանցքում.
| Դարձյալ <1 անրնթ.> մենակ իր պալատում վիշտը սրտում։ | |||
| 115 | Նա հայտնվեց պայծառ ու վեհ, ինչպես տեսիլք սրբազան, | ||
| 118 | Քայլքը թեթև, ճակատը լեն, ու հայացքը իմաստուն։ | ||
| 121— | 122 | Էս աշխարհքում թե մի ճար կա, մի հնար կա քո ցավին, | |
| էն Հազարան խաս բլբուլն է, որ դու չունիս տակավին, | |||
| 123 | ա | Որ երգում է հազար ձենով, հազար տեսակ կանչելով, | |
| բ | Որ երգում է հազար ձենով, հազար շեշտով կանչելով, |
