Այս էջը հաստատված է
| 241—242 | [Արի նստիր, քու ծնկանը պիտի ննջեմ ես հիմի]․․․ | |
| Բայց վա՜յ, եթե ինձ համբուրես, հրապույրքից հաղթըվես, | ||
| 244 | ա | Ասավ, հակվեց իմ ծնկանը, փակեց աչքերն աննման, |
| բ | Ասավ, պառկեց իմ ծնկանը, փակեց աչքերն աննման, | |
| գ | Ասավ, թիկնեց [իմ] լանջիս, փակեց աչքերն աննման, |
245—249 տողերի փոխարեն՝
| Ու փռվեցին ճոխ մազերը իր երեսին կուսական, | ||
| < ․ ․ ․ ․ ․ ․ ․ ․ > նրա մարմնի հըպումից | ||
| Մի հեշտալի, ախորժելի ընդարմություն եկավ ինձ. | ||
| Ես հարբեցի թարմությունից, և գեղեցկությունը կախարդեց[1]. | ||
| Ես նայում եմ, նայում անվերջ, [քանի] նայում-մոռանում, | ||
| [ Թե ուր եմ ես, ինչ պատահեց < . . ․ > | ||
| 250—251 | Մին էլ ահա գետի ափից մի ուրիշը երևաց, | |
| էնքան քնքույշ, էնքան թեթև, օր անմարմին ինձ թվաց. |
251-252 տողերի միջն՝ «գետի փրփրուն աչքերը»–
| 252—253 | ա | Նա խնդում էր, ու նրա ծիծաղը հնչում էր |
| Մաքուր արծաթի նման խորունկ անտառում | ||
| բ | Նա խնդում էր, ծիծաղում էր, ու ծիծաղը թրթռում | |
| Մաքուր, ինչպես արծաթի ձայն, հնչում խորունկ անտառում. | ||
| 257 | Լող է տալի վեր ու վար, | |
| 259 | Կուզի հասնել անպատճառ։ (խելագար) | |
| 260—261 | Ծիծաղում են ծաղիկների՝ | |
| Ողջ հավաքված ափերին, | ||
| Հա՛, հա՛, հա՛, հա՛, | ||
| ա | ինչ խենթ է նա. |
- ↑ ա Ես հարբեցի երիտ<ասարդական> ջահելությունից,
բ Ես հարբեցի ջահելությունից և գեղեցկության ուժից.
