Էջ:Թումանյանի ԵԼԺ հ4.djvu/348

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը հաստատված է


286֊287  Զեփյուռի հետ
Բույր ու համբույր են ղրկել ինձ համար․․․
288 ա Մի այլ աղջիկ, մի այլ ոգի ցարասի ձառի տակ,
բ Մի այլ աղջիկ < ․ ․ ․ > ու կանգ առավ ծառի տակ,
293—294 Եվ ո՞վ եք դուք, որ տանջում եք անգթաբար ինձ էսպես.
Ո՜վ, իմ հոգին չի դիմանում ձեր հմայքին գերբնական,
295 ա Ո՜հ, խղճացեք, [քնքույշ ոգիք], էլ մի՛ տաք ինձ փորձության։
բ Ո՜հ, խղճացեք, < ․ ․ ․ > ոգիներ, էլ մի՛ տաք ինձ փորձության։
296—297 էնտեղ ես դու, ուր հողեղեն ոտ չի կոխել դեռ բնավ,
Ուր անհայտ են երկրավորի <1 անընթ.> սերն ու ցավ,
299 ա Բայց դու նստիր, ով ազնիվ հյուր, որ ես հանգչեմ քո գրկում,
բ Բայց դու նստիր, սիրուն տղա, որ ես հանգչեմ քո գրկում,
գ Բայց դու նստիր, սիրուն երգիչ, որ ես հանգչեմ քո գրկում,
300 ա Ու տես, եթե ինձ համբուրես, այնքա՜ն հետո կըզղջաս,
բ Բայց տես, եթե ինձ համբուրես, այնքա՜ն հետո կըզղջաս,
301—302 Ու չես գտնիլ ինչ կորցընես— ամբողջ կյանքդ թեկուզ տաս։
Եվ այս երրորդն էնքան սիրուն, գերազանց էր առավել,
305—309 Կանչեց [անհուն] քնքույշ վշտով ու չքացավ իմ մոտից։
Ես շվարած միտք եմ անում < ․ ․ ․ > թմրության,
Թե կարճատև մի հաճույքին ի՜նչպես տըվի հավիտյան–