Այս էջը հաստատված է
| 286֊287 | Զեփյուռի հետ | |
| Բույր ու համբույր են ղրկել ինձ համար․․․ | ||
| 288 | ա | Մի այլ աղջիկ, մի այլ ոգի ցարասի ձառի տակ, |
| բ | Մի այլ աղջիկ < ․ ․ ․ > ու կանգ առավ ծառի տակ, | |
| 293—294 | Եվ ո՞վ եք դուք, որ տանջում եք անգթաբար ինձ էսպես. | |
| Ո՜վ, իմ հոգին չի դիմանում ձեր հմայքին գերբնական, | ||
| 295 | ա | Ո՜հ, խղճացեք, [քնքույշ ոգիք], էլ մի՛ տաք ինձ փորձության։ |
| բ | Ո՜հ, խղճացեք, < ․ ․ ․ > ոգիներ, էլ մի՛ տաք ինձ փորձության։ | |
| 296—297 | էնտեղ ես դու, ուր հողեղեն ոտ չի կոխել դեռ բնավ, | |
| Ուր անհայտ են երկրավորի <1 անընթ.> սերն ու ցավ, | ||
| 299 | ա | Բայց դու նստիր, ով ազնիվ հյուր, որ ես հանգչեմ քո գրկում, |
| բ | Բայց դու նստիր, սիրուն տղա, որ ես հանգչեմ քո գրկում, | |
| գ | Բայց դու նստիր, սիրուն երգիչ, որ ես հանգչեմ քո գրկում, | |
| 300 | ա | Ու տես, եթե ինձ համբուրես, այնքա՜ն հետո կըզղջաս, |
| բ | Բայց տես, եթե ինձ համբուրես, այնքա՜ն հետո կըզղջաս, | |
| 301—302 | Ու չես գտնիլ ինչ կորցընես— ամբողջ կյանքդ թեկուզ տաս։ | |
| Եվ այս երրորդն էնքան սիրուն, գերազանց էր առավել, | ||
| 305—309 | Կանչեց [անհուն] քնքույշ վշտով ու չքացավ իմ մոտից։ | |
| Ես շվարած միտք եմ անում < ․ ․ ․ > թմրության, | ||
| Թե կարճատև մի հաճույքին ի՜նչպես տըվի հավիտյան– |
