Այս էջը հաստատված է
| < . . . > երբ ազատ էի. | ||
| 217 | Կյանքս ավելի տխուր կըլիներ։ | |
| 278 | Այնտեղ է իջնում ժայռն աստիճաններով, | |
| 281—282 | Կորավ ստորին այս խոր մութի մեջ։ | |
| Ծաղկում էր շուրջըս դրախտն արարչի. | ||
| 290 | Լիքը ողկույզներ մերթ նրանց վրա կըտեղար | |
| 322 | Ետևից դեպ վեր փոշին անելով | |
| 327 | Հենց տակը իջա սեպացած ժայռի, | |
| 332 | Թաքչելով <1 անընթ.> թփերի ետև․․․ | |
| 367 | Շատ էր արդեն նա հեռացած | |
| 415 | Եվ [ըսկսեցի] կորցընել ճամփան։ | |
| 465 | ա | Որ թե ապրեի <ես> մեր աշխարքում |
| բ | Որ թե լինեի <ես> մեր աշխարքում | |
| 515 | Դեռ չեն ծածկըվել սև հողի տակին | |
| 545 | Խիստ [նախատինքը] խաբված հույսերիս | |
| 552 | Ա՜խ, ճանաչեցի իսկույն ես նրան. | |
| 575 | Ցընորքի խաղ է, խելքի խանգարում։ | |
| 584 | ա | Փոխում է պարտեզ, վարդին հարևան։ |
| բ | Տանում է պարտեզ, վարդին հարևան։ | |
| 613 | Իրեն [շըպրտում], թռչում սըրնթաց, | |
| 680 | Տկարությանը վաստակած մարմնիս․․․ | |
| 692—693 | «Մնաս բարյավ, ձեռքդ տուր ինձ. | |
| [Տեսնո՞ւմ ես] իմն ոնց է այրվում․․․ | ||
| 696—698 | Բայց էլ արդեն սնունդ չըկա, | |
| Իր բանտը ողջ լափել է նա. | ||
| Նորա մոտ է դառնում կըրկին, | ||
| 699 | ա | Այսպես կարգով, որ ամենքին |
| բ | Այսպես հերթով, որ ամենքին | |
| 701 | Բայց ի՞նչ [եմ անում], թեկուզ դրախտում, | |
| 702 | ա | [Ամպերից] դեն այն աշխարքում |
| բ | Այն աշխարքում, ամպերից վեր | |
| 703 | Հոգին իրան հանգիստ գտներ | |
| 721 | Գուցե թե <և> զով զեփյուռների հետ | |
| 732 | Էլ չեմ գանգատվիլ իմ բախտի ընդդեմ․․․»։ |
