Էջ:Թումանյանի ԵԼԺ հ4.djvu/526

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը հաստատված է


< . . . > երբ ազատ էի.
217 Կյանքս ավելի տխուր կըլիներ։
278 Այնտեղ է իջնում ժայռն աստիճաններով,
281—282 Կորավ ստորին այս խոր մութի մեջ։
Ծաղկում էր շուրջըս դրախտն արարչի.
290 Լիքը ողկույզներ մերթ նրանց վրա կըտեղար
322 Ետևից դեպ վեր փոշին անելով
327 Հենց տակը իջա սեպացած ժայռի,
332 Թաքչելով <1 անընթ.> թփերի ետև․․․
367 Շատ էր արդեն նա հեռացած
415 Եվ [ըսկսեցի] կորցընել ճամփան։
465 ա Որ թե ապրեի <ես> մեր աշխարքում
բ Որ թե լինեի <ես> մեր աշխարքում
515 Դեռ չեն ծածկըվել սև հողի տակին
545 Խիստ [նախատինքը] խաբված հույսերիս
552 Ա՜խ, ճանաչեցի իսկույն ես նրան.
575 Ցընորքի խաղ է, խելքի խանգարում։
584 ա Փոխում է պարտեզ, վարդին հարևան։
բ Տանում է պարտեզ, վարդին հարևան։
613 Իրեն [շըպրտում], թռչում սըրնթաց,
680 Տկարությանը վաստակած մարմնիս․․․
692—693 «Մնաս բարյավ, ձեռքդ տուր ինձ.
[Տեսնո՞ւմ ես] իմն ոնց է այրվում․․․
696—698 Բայց էլ արդեն սնունդ չըկա,
Իր բանտը ողջ լափել է նա.
Նորա մոտ է դառնում կըրկին,
699 ա Այսպես կարգով, որ ամենքին
բ Այսպես հերթով, որ ամենքին
701 Բայց ի՞նչ [եմ անում], թեկուզ դրախտում,
702 ա [Ամպերից] դեն այն աշխարքում
բ Այն աշխարքում, ամպերից վեր
703 Հոգին իրան հանգիստ գտներ
721 Գուցե թե <և> զով զեփյուռների հետ
732 Էլ չեմ գանգատվիլ իմ բախտի ընդդեմ․․․»։