Էջ:Թումանյանի ԵԼԺ հ4.djvu/637

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը հաստատված է


որոնք միայն գրականացվել են՝ ազատվելով բարբառային անհասկանալի տարրերից: Ուրիշ դեպքերում խմբագրական աշխատանքն ավելի արմատական բնույթ է կրել։ Օրինակի համար ստորև բերվում է երկու քառատող՝ Ստ. Բաստամյանի թարգմանությամբ և ապա Հ. Թումանյանի խմբագրությամբ.

Ստ. Բաստամյան

Ինչ որ կուտաս, լսե՛ դու ինձ,
Էն ջիբումըս, ասա՛, ունիմ,
Ինչ որ չիս տա, էն է կորած,
Որքան գուզիս պահե ղայիմ։


Հ. Թումանյան

Լավ իմացիր, ինչ որ կըտաս՝
Էն է մենակ, որ դու ունես.
Ինչ որ չես տալ՝ էն է կորած,
Ինչքան էլ որ պինդ պահպանես։


Ստ. Բաստամյան

Երկուսնեվեթ հով ծծելու
Ծառի տակը թռան դեվեր.
Էստի, էնդի զինվորները
Ցցոտվեցան ինչպես դեվեր։


Հ. Թումանյան

Էսպես նրանք խոսում էին
Էն հովասուն ծառերի տակ,
Նրանց շուրջը խուրձ-խուրձ կանգնած
Զինվորները հաղթահասակ։


Այսպիսով, Թումանյանը որոշակի ստեղծագործական աշխատանք է կատարել բնագրի վրա, որը և հիմք է տալիս սույն երկը մտցնելու նրա թարգմանությունների շարքը, իբրև հավելված: Այս թարգմանությունը բանաստեղծի երկերի նախորդ գիտական հրատարակության մեջ զետեղելու հիմքը եղել է Նվարդ Թումանյանի հավաստի վկայությունը, որն այդ մասին գրել է «Հովհ. Թումանյանը Շոթա Ռուսթավելու մասին» հոդվածում (ԳԹ, 1937, 30 դեկտեմբերի, № 42)։

ԼV-ում այս թարգմանությունից հետո տրվում են նրան վերաբերող հարցեր և լեզվական առաջադրանքներ, ինչպես նաև Շոթա Ռուսթավելու համառոտ բնութագիրը, որը, ամենայն հավանականությամբ, նույնպես պատկանում է Թումանյանի գրչին: Ահա այդ բնութագիրն ամբողջությամբ.