Էջ:Թումանյանի ԵԼԺ հ6.djvu/69

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը հաստատված է


ծայրահեղություններ կրեցի. շատ մոտ էի այս վիճակին» (էջ 71)։


Кетч. ...ведь в юности и я не мало страдал от любви-был близок к тому же.

Гнед. Я сам во дни моей молодости страстно любил-был очень близок к такому помешательству.

Пол. В молодости я сам влюблялся насмерть-почти был таким же дураком.


Համլետի սրամիտ պատասխաններից զարմացած Պոլոնիուսը առանձին մտմտում է.


«Ինչպես բեղմնավոր են երբեմն նորա պատասխանները» (էջ 72)։


Кетч. Как ловки иногда его возражения!

Крон. Как метки иногда его ответы!

Гнед. Как иногда остроумны бывают его замечания.

Кан. ...ответы, чреватые умом!

Пол. Как он ловко перебивает речь!


Համլետն Ռոզենկրանցին և Գիլդենշտերնին հարցնում է, թե ինչպես են ապրում։ Ռոզենկրանց պատասխանում է․


«Աշխարհի անտարբեր զավակների նման» (էջ 72)։


Кетч. Как только можно таким неважным сынам земли.

Сокол. ...как следует маленьким людям.

Кан. ...как могут поживать люди средняго уровня.

Крон. Как все ничтожные сыны персти.


Ռոզենկրանց և Գիլդենշտերն Համլետին պատմում են, թե քաղաքի դերասաններն այժմ թափառում են, մոդից ընկել են, մարդիկ էլ այնքան չեն հաճախում նրանց ներկայացումներին,