Էջ:Թումանյանի ԵԼԺ հ7.djvu/618

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը հաստատված է


ԱԶԳԵՐԻ ՊԱՏԵՐԱԶՄՆ ՈՒ ԻՐԵՆՑ ԴՅՈՒՑԱԶՈՒՆՆԵՐԸ

(էջ 145)

Տպագրվել է Հր, 1914, 4 սեպտեմբերի, № 194, այնուհետև՝ ԹՔ, էջ 317-318, ԵԺ VI, 149-150։

Արտատպվում է Հր-ից։


ԱՊԱՇԱՎԱՆՔ

(էջ 14)

Տպագրվել է Հր, 1914, 18 սեպտեմբերի, № 205, այնուհետև՝ ԵԺ IV, 301-302։

Արտատպվում է Հր-ից։

1 Ակնարկում է Բեռլինի 1878 թ. կոնգրեսը, որին ներկա էր նաև հայկական պատվիրակությունը՝ Մկրտիչ Խրիմյանի գլխավորությամբ (տե՛ս «Հայկական հարցն ու իր լուծումը» հոդվածի առաջին ծանոթագրությունը)։

2 Այս ցինիկ արտահայտությունը Գերմանիայի կանցլեր Բիսմարկինն է։

3 Ակնարկում են Համաշխարհային պատերազմի աոաջին ամիսներին տեղի ունեցած դեպքեր և իրադարձություններ, որոնց մասին բազմաթիվ նյութեր են տպագրվել ժամանակի պարբերական մամուլում։


ԿՈՎԿԱՍԻ ՄԵԾ ՈՐԴԵԳԻՐԸ

(էջ 149)

Տպագրվել է Հր, 1914, 2 հոկտեմբերի, № 217, այնուհետև՝ ԹՔ, էջ 319-321, ԵԺ IV, 302-304։

Արտատպվում է Հր-ից։

1 Մ. Յու. Լերմոնտովը ծնվել է Մոսկվայում, 1814 թ. հոկտեմբերի 3-ին։

2 Ա. Ս. Պուշկին «Туча» բանաստեղծության տողերն են (տե՛ս А. С. Пушкин. Сочинения в трех томах. т. I, Москва, 1954, էջ 369)։

3 Մ. Յու. Լերմոնտովի «Парус» բանաստեղծության տողերն են (տե՛ս М. Ю. Лермонтов. Собрание сочинений в четырех томах, т. I, Москва, 1964, էջ 488):

4 Բանաստեղծության ճիշտ վերնագիրն է «Смерть поэта»։

5 Մ. Յու. Լերմոնտովի «Прощай, немытая Россия․․․» բանաստեղծության վերջին քառատողի արձակ շարադրանքն է (տե՛ս հիշատակված գրքի, էջ 112)։