Էջ:Թումանյանի ԵԼԺ հ7.djvu/658

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը հաստատված է


մի ուրիշ հայ, որին այնպես տխրեցներ այս պատերազմը, ինչպես Ձեզ։

Բացի նրանից, որ Ձեր մեջ խոսում է բանաստեղծի բարեծննդությունը, Դուք առաջինը վճիռ դրիք Կովկասի ապագայի համար։

Սա հեղափոխության ձեր գնահատումն էր, որի մեջ Դուք հաստատում էիք, որ Վրաստանը Կովկասի Ֆրանսիան է, ենթադրում էիք հանձինս Ֆրանսիայի հեղափոխության պաֆոսը և բարեծննդության բանաստեղծությունը։

Մի քանի օր առաջ, մինչև պատերազմը կսկսվեր, Դուք ինքներդ առաջինը գրեցիք հաշտեցուցիչ խոսք Վրաստանի սահմանների մասին։

-Այո՛, Վրաստանի մասին։

Միայն բանաստեղծն ազգային արժեքի իսկական զգացմունք ունի, և այս պատճառով էլ Դուք պիտի այս խոսքն ասեիք։

Հիմա էլ, երբ ռազմաճակատում պատերազմ է և Մակեդոնիայի ուրվականով երկյուղ է ներշնչում ապագային, և անհնար է առանց կրքի խոսելը, գոնե Դուք ցույց կտաք այս համարձակությունը և կասեք սովորական ճշմարտությունը։

Վրաստանը դարերի ընթացքում հաստատեց իր բարեծննդությունը և անընդհատ ավանդապահությամբ պահպանեց իր ստրկության մեջ էլ ուրիշ ազգության պատվով վերաբերվելու, եթե նա հալածանքի և նեղությունների է ենթարկված։ Վրաստանի դեմոկրատիայի առաջնորդներն էլ ծերացան միջազգայնության (ինտերնացիոնալի) մաքրության պահպանության մեջ և այսօր էլ արդարացնում է վրացի դեմոկրատիան իր անձնապաշտպանությունը նույնիսկ պատերազմով։

Բայց սա էլ որ փոխվի և եկեղեցիներում լսվի անեծքը՝ վրաց բանաստեղծությունը իր անձի պաշտպանությամբ բարձր կլինի: Եվ ազգային արժեքի գիտակցությամբ մեղապարտների գործը չի խառնի ազգի հավիտենական սրբության հետ։

Այն վկայելու, որ բարեծննդությունը մշտապես պիտի գնահատվի, Ձեզ հետ զրուցելու, Ձեր գրածը մտաբերելու մասին այս հիշում է:

Ես և այն վրացի բանաստեղծները, որոնց Դուք ճանաչում եք, Ձեզ պատվելու մեջ միացած, մտածում ենք, որ կկտրվի պատերազմը սկսող ձեռքը, Հայաստանի ժողովուրդն էլ կազատվի Աղասֆերի ճանապարհից, և Ձեր ու մեր նման հարգելի բանաստեղծներով լուսավորված ճանապարհը կմնա Ձեր խաղաղ սահմաններում։