Էջ:Թումանյանի ԵԼԺ հ7.djvu/672

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը հաստատված է


Ինքնագիրը պահվում է ԳԱԹ, Թֆ, № 210։

Առաջին անգամ տպագրվել է ՍԳ, 1941, № 12, էջ 70-71, այնուհետև՝ ԵԺ VI, 202-206։

Տպագրվում է ինքնագրից։

1 Մինչ այս հոդվածի գրությունը «Վերք Հայաստանի վեպից ռուսերեն հրատարակվել է միայն մի հատված՝ «Из романа Раны Армений», Տե՛ս «Армянские беллетристы», г, I, 1893, с. 20-24.

2 Նկատի ունի Երմոլովի համեմատաբար բարյացակամ վերաբերմունքը Կովկասի ժողովուրդների, այդ թվում և հայերի նկատմամբ։

3 Ալամդարյանի ճառը տե՛ս Գյուտ ա. ք. Աղանյանի «Դիվան հայոց պատմության», գիրք ԺԳ, էջ 9-14։ Հոդվածի ինքնագրում Թումանյանը մեջ չի բերել, սակայն տեղ է թողել դրա համար։ Հարմար գտանք մեջ բերել ամբողջովին։


1 9 1 5

ԱՎԵՐԱԿՆԵՐԻ ՈՒ ԴԻԱԿՆԵՐԻ ԱՇԽԱՐՀՈՒՄ

(էջ 439)

1915 թ. հունիսին Թումանյանը շրջագայել է Արևմտյան Հայաստանում տեղի ունեցած կռիվների վայրերում և հասել մինչև Վան։ Ըստ երևույթին, նա այս հոդվածը գրել է այդ ուղևորության թարմ տպավորության տակ։

Սևագիր-ինքնագիրը պահվում է ԳԱԹ, Թֆ, № 213։

Առաջին անգամ, բացթողումներով, տպագրվել է ԵԺ VI, 211-214։

Տպագրվում է ինքնագրից.

Ինքնագրում «Չտեսանք միայն նրա երեկվա տիրողին» բառերով սկսվող և «կռվում են հայերի հետ» բառերով ավարտվող հատվածը երկու տարբերակ ունի՝ նախնական շարադրանքը և մշակված տարբերակը՝ լուսանցքում: Լուսանցքներում կան նաև զանազան այլ նշումներ։ Առաջին հատվածի նախնական գրառումը և լուսանցքների նշումները տալիս ենք «Տարբերակներ» բաժնում։


ՊԱՏԵՐԱԶՄԻ ՏՊԱՎՈՐՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐԻՑ

(էջ 442)

Այս նյութը հուշագրության, գեղարվեստական երկի ու հոդվածի տարրերի մի խառնուրդ է, որ խմբագրությունը հարմար գտավ զետեղել սույն՝ 7-րդ հատորում։

Գրված է 1915 թ. հունիսից հետո։