Էջ:Թումանյանի ԵԼԺ հ8.djvu/200

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը հաստատված է


կամ ինչպես «Վերք Հայաստանին» է ասում.

«էս ժամանակին էր, հունիսի 10-ին 1825-ին*, որ արինակեր Հասան խանը, Սարդարի փոքր ախպերը… ոտը բարձրացրեց, որ գնա Պ< ետեր>բուրգն էլ առնի ավերի, Թիֆլիսու սիրուն օղլուշաղը [էլ] իր գազան զորացը մատաղ անի. հրամայեց Նազի-խանին, որ իր ղարափափախներն ու մսկլլուն10 վերցնի, գնա Ղազախու բերանը բռնի, քրդերի գլխավոր Օքյուզ աղին էլ ղրկեց (որ գնա) Ղարս սրնըռը ի [բռնի], ու ինքը իր սարվազներովը, ղոշունովը գնաց Աբարան, որ Փամբակու վրովը, ֆրսանդ ճարածին պես, ռուսի սահմանը անց կենա։

обещая им возвратить прежние их владения (Кавк<азский > сб<орник>, XXIII мат<ериалы> к ист<ории> Персид<ской> войны 1826—<18> 28 г., стр. 68—69. Приказ по отд<ельному> Кавк<азскому> корп<усу>9.

  • Կռիվն սկսվեց ոչ թե 1825-ին [այլ] հունիսին, այլ 1826, հուլիսին 16-ին Աբ<ովյանն> իր «Վերքը» գրել է անցքից 14 տ<արի> հետո, 1826 հոլիսի 16-ին, <Ծ. Հ.>: