Էջ:Թումանյանի ԵԼԺ հ8.djvu/89

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը հաստատված է


հակառակ, յուր կնիքը դնում է նրա դործերի վրա, յուր ձայնը լցնում է նրա հոգին։

Բոլորը հաստատ միայն մի բան գիտեն, որ ունեն մի թշվառ հայրենիք. Բայց թե ինչ բան է այդ հայրենիքը, ինչի մեջն է նրա թշվառությունը, ինչպես են ապրում, ինչպես են խոսում, լալիս, ուրախանում և այլն, նրա ժողովուրդը, ահա այդ է հարկավոր, նրանց այդ առավելությունը, այդ հատկությունը [միայն] կարող է նրանց ձեոնադրել հայոց բանաստեղծ։ Հակառակ դեպքում նրանք կմնան հայ բանաստեղծներ, ոչ թե հայոց բանաստեղծներ։

Եվ միայն այդքանը, միայն այդ գիտեն;

ՎԵՐՋԱԲԱՆ

Դեպի ժողովուրդը, դեպի բնությունը. Հայոց գրողներ…71