Էջ:Իմամաթ.djvu/262

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը սրբագրված չէ


րից, յաակապէս անշարժ կար ածն ևրին, քանի որ ապրտնքա տիրոք ազատ կամքին հակառակ առուծ ախսը միլս լի ման ի հաւտաքով «հսւոսւք» կ, չի կարելի սհ փականւսցնե լ։ Տիրոք կւսմ քու/ չծախւած ուտելիքը ճշմարիտ հաւատացհալ միւսլիմանը չի կարող ուտել, կերպաոհզէնը՝ հտդնել, ւիո լուծքի վրա% ման զտի տունր մկք% ապրել, աղոթել կամ ծ՛ոմ պտհել, կալւած՜-քի-գիւղի կամ Այդու հասոյթը ստանալ, ուտել։ Այն միսւ քիմր, րը աո անց տիրոք կամքին միլսլիմանի ապրանքը իւրաց նկ, ն ա ոչ միայն անօրէն—հայհոյռղ կ, ոչ միայն իսլամի համայնքից զարս է շպրտւ ած, այլ Այդպիոի անձի հետ յարա րև րութիւն ունեցողի հետ կլրարեկամութիւն, խնամիութիւն, երթ եեկութիւն, սեղանակցութիւն, մինչև անգամրա րետկցաթիւն անելը «քսսոաք» կ։ Այո պարաղային շիուները այնքան խիոա են, որ ապաստան մտնողի հակառակորդը տրդէն մեծ մառամր գործը աարւած՜ կ համարում և միշտ պատրաստ կ ղի քո ղաթ եան, հաշտու թ եան։

9. Մանաւանգ որ այսպիսի պւորաղային պատասխանու տոլի ապրանքը անցնելով անխիղճ նահանղասլեաի—ղատա ւորների ձեռքր, նրանք Այդ ամկնը իւրացնում,ը տժան լււս ժան են անում իրար մկք, եկամուտը յաւիշտակում են մկմուրները (պաշտօնեա), ընտանիքի անդամներին տանք ում, կեղեքում են պաշտօնականների սպասաւորները, ֆարլաշները և ամկն րտն ալարի մատնւելով ղանկաաաւ որին, ա արանք չի մնում իւրացնելու։ Ապաստանողի անվեր ք հառաչանքներից ոտիպաւծ ապաստարանի վերատեսուչը կամ ակրը տնձւսմր կամ լիազօրի միք ով լսում, ուսումնասիրում կ նրա ղան կա ար ու պահանքը ևրանակցութեան կ մտնում ղ ա սոս լորն երի, կամ նոյն իսկ դան կա աա լոր ի հետ, աշխատում կ կողմերին հաշտեցնել, կամ ինքն կ միքնորդ ղատւսւոր ընտրում կող֊