Էջ:Պատմութիւն հայոց.djvu/103

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը սրբագրված չէ


եւ ուղղամտութեան․ իսկ ըստ որոց հաւաքումնն՝ Աստուծոյ լինել յայտնիս, եւ մարդկանգովելիս կամ բասրելիս․ մեք այնոցիկ օտար եւ ի բաց կացեալ։ Բայց զուգութիւն բարբառոց եւ հաւասարութիւն թուոյ կարգի պատանեացն՝ զճշմարտութիւն աշխատասիրութեանս մերոյ ակնարկէ։ Եւ այսոցիկ այսպէս կարգելոց, կամ հաւաստի եւ կամ դոյզն ինչ կասեալ յարդարոյն՝ սկսայց քեզ եւ որ ինչ զկնի այսոցիկի Հիւսման պատմութենէ Պիտոյից։

Արդ՝ յետ մահուանն Շամիրամայ ի Զամեսեայ որդւոյ իւրմէ, որ է Նինուաս, որ եղեւ յետ սպանանելոյն զԱրայն, այսպէս հաւաստեաւ գիտասցուք զկարգ բանից։ Թագաւորէ Նինուաս, սպանեալ զմայրն հեշտասէր եւ խաղաղական կեցեալ․ եւ առ սովաւ Աբրահամու աւուրք բաւեալք։