Էջ:Armenian classical poetry vol 1.djvu/73

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը հաստատված է


Վասըն ձեր, երանեալ նահատակք,
Զօրըք հրեշտակաց անմարմին զուարթնոցըն
Ի յերկնից ի յերկիր հեղան, և մարդիկք
Խառնեցան ի գունդըս զինուորաց Քրիստոսի։

Տօնեսցուք ստուգութեամբ ի հընձանըս նոցունց,
Զի արբեալք լիցուք անմահական բաժակաւըն,
Քանզի բաշխեն ըզբժշկութիւն հոգւոց և մարմնոց
Եւ զպարգևըս երկնաւորս սիրողաց իւրեանց։

Րաբունւոյն հրամանաւ աներևոյթ ազդմամբ
Յարևմըտից յարևելըս եկեալ հասին,
Զի լուսով հրեշտակական վարուք կուսութեան
Փարատեցին ըզխաւար դիւապաշտ մոլութեանցըն։

Ցընծութեամբ տօնեսցուք զյիշատակըս նոցունց,
Զի և նոցին հաղորդիցուք փըրկութեան.
Խընդրելով յարարչէն ըզպարգևս երկնաւորս
Եւ դասիլն ընդ նոսին ի յարկսըն լուսեղէն։

՚Իիւծեալք մաշեցան յուսացեալք ի մեծութիւն,
Եւ կանայք վեհազինք գերազանցեալք յաղթեցին,
Բուրվառք ոսկեղէնք հրով հոգւոյն վառեցան,
Ջահազգեցեալք ի Քրիստոս և դասեալք ընդ հրեշտակըս։

Փառաց ի փառըս բարձրացեալ՝ պարծին
Ի պատիւ և ի փառս երեսուն և եօթեանքն,
Քանզի այս է թիւ երանեալ կուսանացըն,
Որք անթառամ պսակեցան յանվախճան յաւիտեանն։

Քեզ, որ ցընծութիւնդ ես, Քըրիստոս աստուած,
Եւ ուրախութի՜ւն ամենայն արդարոց,
Քաղցրասցին վասըն մեր աղաչանք սըրբոցըն,
Շնորհելով զթողութիւն մեր բազում յանցանացն։