Էջ:Barpa Khachik.djvu/359

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը սրբագրված է


ենթարկվեցա անոր ազդեցության, բայց այժմ որոշակի կհասկնամ, որ Բարունակը արժանի չէ որևէ կարգի հետաքրքրության։


Միհրանը ձեռքով տարտամ շարժում մը ըրավ։


- Չէ՛, ես կուզեմ ընկերաբար քեզ տեղեկացնել,– պնդեց Մարիան,— որ անիկա մտեր էր որոշ խմբավորման մեջ, որ անջատվեր է հեղափոխական ուսանողներեն, և այժմ չես կարող երևակայել, թե ինչ զրպարտություններ կընե իր նախկին ընկերներու հասցեին։


— Այդպես ալ պիտի ըլլար,— ըսավ Միհրանը,— Յորկին իրավունք ուներ։ Յորկին և Ժանեթը առաջին ակնարկով հասկցան Բարունակի բուն էությունը։


Դեռ երկար Մարիան և Միհրանը իրարու հետ խոսեցան ընկերաբար։ Հետո Մարիան որոշեց այդ նույն գիշերը մնալ Մոն-Պոր, որպեսզի ծնողքը շատ չի տխրին Միհրանի մեկնումով։ Սոլերը, այր ու կին, հարազատ որդու նման կսիրեին Միհրանը, որ վերշնականապես որոշեր էր վերադառնալ Փարիզ։


Երկու երիտասարդները հաճույքով բոլորվեցան ընտանեկան սեղանին շուրջը: Չի վշտացնելու համար ծերունի ծնողները, անոնք համաձայնեցան ոչինչ չի հայտնել իրենց խզումի մասին։ Ընթրիքի սեղանը ճոխ էր, և տիկին Սոլը Միհրանի համար, որպեսզի հետը տանի, պատրաստեր էր բավական մեծկակ ծրար մը, որու մեջ կային իրեն ձեռքով պատրաստած կարկանդակներ և մեղրահացեր։


Թե՛ Միհրանը և թե՛ Մարիան ուրախ էին և բարձր տրամադրության մեջ։ Անոնք մտերմաբար կխոսակցեին իրար հետ և, կարծես, թեթևցեր էին մեծ բեռե մը։

                      *
                   *     *

Ամսեն ավելի Մոն-Պոր մնալե հետո Միհրանը գիշերով վերադարձեր էր Փարիզ և անմիշապես լծվեր էր կուսակցական աշխատանքի։ Բայց այդ անլեգալ կյանքը և, մյուս կողմանե, նյութական միջոցներե զրկված ըլլալե կհարկադրեին զինքը ընդունիլ ֆրանսիացի ընկերներու հյուրա-