Էջ:Collection works of Sibil.djvu/50

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը հաստատված է


Կրիան Ու Բադերը


(Հին առակ)



Թեթևսոլիկ կրիա մը կար,
Որ իր ծածկեն ձանձրացած,
Ուզեց երթալ տեսնել աշխարհ,
Անցնիլ լեռներ բարձր ու ցած։
Այս մեծ խորհուրդն հայտնեց երկու բադերու,
Որոնք զինքը մինչև Փարիղ տանելու
Սիրով եղան հանձնառու:
Ըսին. «Ըզքեզ կը տանիք Սեն գետին մերձ
Մինչև Էյֆել երկնաբերձ.
Երթաս տեսնես նոր-նոր ազգեր, նոր բարքեր,
Կյանքի պերճանքն ու փառքեր:
Ու ճոխանա միտքըդ, ըլլաս մեծ հանճար
Ուսանելով ինչ է դըդումն ու բանճար:
Այսպես եղան Պյուֆոն, Լիննե մեծ գիտուն,
Այսպես եղավ քաջն Ոդիսևս դյուցազուն»:
Հավանեցավ իսկույն կրիան,
Եվ թըռչուններն ալ՝ արագ
Այդ լուրջ գործին գըլուխն անցան,
Դարբնեցին ձող մը բարակ,
Զոր իր բերնին մեջ դընելով մեղմաբար,
«Աղեկ մը խա՛ծ, ըսին իրեն,
«Զըլլա բերնեդ ձըգես վար»:
Հետո, ձողին երկու ծայրեն
Երկու բադեր բըռնեցին,
Եվ օդին մեջ բարձրանալով անդադար,