Էջ:Literature, Harutyun Surkhatian.djvu/462

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը սրբագրված է


արտահայտության ձևերը։ Իր յերգերի առարկան յեղել ե սերը, բնությունը, շատ հաճախ ազգը, յերբեմն գյուղացի աշխատավորը, յեկեղեցին և այս յերկուսից բղխուղ յերևույթները։ «Սիրո քաղցրության» և «կուսի պատկերին» զուգընթաց յերգել ե բարեգործների «մեծաշուք» գործերը։ Ագգային դեմոկրատի, քաղքենու աշխարհայացքից ե բղխել Ծատուրյանի վերաբերմունքը դեպի գրկվածներըք, դեպի աղքատը, թշվառն ու «խավար ամբոխը»։


Միաժամանակ, ազդվելով 1905 թ. հեղափոխությունից՝ գրել ե մի շարք վոտանավորներ «կարմիր որերից» ընդհանուր վերնագրի տակ։


Ծատուրյանը գրել ե շատ և թարգմանել շատ։ Աշակերտել ե շատերին, բայց նրան վոչ վոք չե աշակերտել: Յեվ յեթե նա թողել ե վորոշ հետք հայ գրականության մեջ, ապա դրա պատճառը հայ և ոտար ժամանակակից բանաստեղծներին շնորհալի կերպով արձագանգելու մեջ ե։