Էջ:Lusnyak.djvu/23

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը հաստատված է


ՕՐԵՐՈԻՆ ՈՃԻՐԸ
Պատուհանին մոտ,
Ուր արևն իր նվաղկոտ
ապրիլի
Դժգույն ցոլքովը կը փայլի,
Կույս աղջիկը ծաղկատի,
Ասեղն առած' կ ՚աշխատի:
Ու կը սահին ժամ ու օր
Այնքան արագ իրավ, որ
և ունայն,
Բայց աղջիկը չ՚ըզգար զայն
Այլ կը կարե գլխահակ`
ճակատագրին անգիտակ:
Եվ օրերը սահեցին
Միօրինակ և անձայն
ու դժգույն`
Մարտի արևին հանգույն,
Մինչև որ ա'լ ձանձրույթեն
Կույսն ասեղին ըրավ քեն: