Էջ:Mikael Nalbandian, vol. 1.djvu/112

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը հաստատված է


<ԱՐԱՄ ՆԱՎԱՊԵՏԻ ՀԻՇԱՏԱԿԻՆ>

Քեզ քո սիրական հայրենի բարբառ
Ձգում է անույշ այս խնկի բուրվառ։
Հավիտենական քո օթևանից
Այս խնկի բուրումը ընկալ նորանից,
5 Մաղթե՛ նորան կյանք որպես նահապետ,
Սիրական լեզվիդ իբրև արքուն տեր։

               Նա նոր է զարթել
               Դարավոր քնից,
               Հին փոշին նոր է
               10 Թափել վերայից:

Քո օրից այսօր քանի՜ դար անցավ,
Սիրական լեզուդ ի՜նչ օրեր տեսավ,
Քանի՜ հալածանք, քանի՜ նեղություն.
Եթե օտարից, դեռ այնքան ցավ չէր...
15 Նույնիսկ մեր եղբարք թշնամի էին
Այն նվիրական քո սուրբ ավանդին։

               Հայց այդ բարձրացավ
               Հնության փոշուց,
               Հաղթանակ կանգնեց
              20 Սիրական լեզուդ։

․ ․ ․ ․ ․ ․ ․ ․ ․ ․ ․ ․ ․ ․ ․ ․ ․ ․ ․ ․ ․ ․ ․ ․
․ ․ ․ ․ ․ ․ ․ ․ ․ ․ ․ ․ ․ ․ ․ ․ ․ ․ ․ ․ ․ ․ ․ ․
․ ․ ․ ․ ․ ․ ․ ․ ․ ․ ․ ․ ․ ․ ․ ․ ․ ․ ․ ․ ․ ․ ․ ․
․ ․ ․ ․ ․ ․ ․ ․ ․ ․ ․ ․ ․ ․ ․ ․ ․ ․ ․ ․ ․ ․ ․ ․


112