Էջ:Mikael Nalbandian, vol. 1.djvu/141

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը հաստատված է


Ը

ՀԻՄԷ՜Ն, ՈՎ ԿՈՅՍ

Եւ յԱրուսեկին
Զոր թաւուտք գգուեն
Յախտարծարծ լերին
Ի թաւալոցէն,
5 Հրեշտակին մատունք
Սահին դիւրաշուրջք,
Ընդ կմբայն կայտառ
Շրթանցն ի ծրար։
Ի շրթանց փոքունց
10 Ի յաւէրժհարսանց
Պարզեալ դիւրալոյծ
Սնդուն գեղապանծ
Ունի զտաճարին
Զմուտ խորանին
15 Քարո՜զ պարծանաց
Կուսից ամոթլեաց։
«Հիմէ՜ն, ո՛վ դու կո՜յս,
Եւ պահեա՜լ անխախտ,
Լե′ր ինձ կենախուզ
20 Կամ զկնքեալ դրախտ
Թողացո′ բանալ,
Բարձր ի գլուխ սիգալ,
Յանմատոյցն յայլոց
Մտեալ հաւալոց։
25 Յի՛ս, կո՛յս, յի՛ս ցօղեա՛
Կուսութիւնս առատ
Նորոյդ Սանիրայ
Ջուղխս անարատ,
Լիցի՜ի թերափ,
30 Իսկ խարամանւոյն՝
Բաժա՜կ մահաթոյն»...:
. . . . . . . . . . . . . . . . . .
Ես հնձանահար
Թաթաւեալ զձորձս


141