Էջ:Mikael Nalbandian, vol. 1.djvu/140

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը հաստատված է


Ստինք կուսական,
Ծիրանէծաղիկք
45 Լուծան կուսութիւնք.
Մոգպաշտէն վաղիւ
Գայ զմատենիւ,
Յոր գրէ զկուսին
Անուն ի լուսի՜ն։


Է
Ո՛Չ ՀԱՆԻՑ ԱՐՏԱՔՍ

Ի բուրաստան ծաղկոցիս իջեալ,
Ինձ հանդէպ գայ տիկին զուարթերես,
Բայց թխաթոյր զանձամբ ինչ արկեալ
Լօդիկ ագնիւ, տխուր յոյժ ի տես։
5 Ողջո՜յն քեզ, քո՛յր, տիրաւա՛նդ ողջույն»...
Այլ նա առ այս.— Եւ ո՞ իցես դու։
«Յոյր ի դրախտին երգի վարդենւոյն՝
Սոխակին ցանգ մեղեդի աղու»...
Նա դարձեալ, թէ — Ո՛չ գիտեմ ղքեզ։
10 «Ո՛չ զսիրոյ քաջ զերգի՞չ վսեմն։
—Չիմանամ իսկ, այր դու զոր ասես։
«Եւ ո՜չ ժմտիս— այո՛, տեսանեմ»...
Յական քթթել նմա վակժոյժ լեալ՝
Բուռն հարկանեմ ղխրոխտ բրգանց...
15 Եւ ի համբոյր վառ վարդիցն եկեալ.
Այլ նա խուսել ճգնի յիմ ձեռաց,
Եւ ընգվզեալ ամբառնայ զձայն,
Եւ ի դարպաս ձգտեալ պարտիզիս՝
Բայց տուժեցա՜ւ... զի իմ առժամայն
20 Ցից ընդ ներքին վարեալ ծամելիս...
      Զարթուցեալ ի քնոյ
      Հրեշտակն զգայ զպատրանս
      Ի տակաւ հոսելոյ,
Որոյ բնաւից տայ զկեանս։

140