Էջ:Mikael Nalbandian, vol. 1.djvu/429

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը հաստատված է


Նախ և առաջ Պուշկինի 20 տողանոց ոտանավորը դարձել է 28 տող: Բայց, որ ավելի կարևոր է, փոխվել է նրա կաոուցվածքը, փոխվել են համեմատությունները: Բնագրի աոաջին ութնյակը Նալբանդյանն ամփոփել է չորս տողի մեջ։ Պուշկինի մոտ բանաստեղծի ներշնչման խթան է հանդիսանում աստվածային շունչը («Божественный глагол»), մինչ հայերենում այն դարձել է «պայծառ արևի անաղոտ լույս»։ Բնագրում պոետի հոգին թափ է առնում ինչպես արծիվ, հայերենում՝ նրա գրիչը թղթի վրա այնպես է վազում, ինչպես եղջերուն՝ դաշտում: Բնագրում արթնացած պոետը հեռանում է մարդկային ամբոխից՝ ծովափին, մենության մեջ ստեղծադործելու, հայերենում նա ստեղծագործում է հենց ժողովըրդի մեջ։

Նա այն ժամանակ սուր ունի հատու,
Կըրակ է թափում այրող բերանից...

Եվ ապա'

Ոչինչ դատավոր, ոչինչ իրավունք
Չեն այնքան սուրբ, ճիշտ, ջինջ, քան հայելի.
Որքան դատաստան բանաստեղծ հոգուն
Մի բան ասելում' թե չար, թե բարի։

Նալբանդյանի վերջնատողն անպայման ավելի ազդեցիկ է. բանաստեղծի համար բոլորովին նույնն է, թե ով կլինի իր առջև կանգնած, թագակի՞ր, թե՞ սոսկական մի քաղաքացի: Նա գիտե, որ ճիշտ խոսելուց հետո իրեն սպասում է աղքատություն ու մերկություն։

ՖԻԶԻԿԱՅԻ ՔՆՆՈՒԹՅՈՒՆ

(էջ 42)

Ուսանողական տարիների երգիծական բանաստեղծություններից: Առաջին անգամ տպագրվել է «Երկերի լիակատար ժողովածուի» չորս հատոր յակում ։

12 Գալվանի Լուիջի (1737—1798) — Իտալացի անատոմ և ֆիզիոլոգ, էչեկտրաֆիզիոլոգիայի հիմնադիր։ Հիմնական աշխատությունն է «Մկանային շարժման ժամանակ էլեկտրականության ուժի մասին տրակտատը»։

ՕՏԱՐԻ ԳԵՐԵԶՄԱՆԻ ՎԵՐԱ

(էջ 43)

Առաջին անգամ տպագրվել է «Հանդես գրականական և պատմականի» II գրքում (1889)։ Բանի որ «Տետրում» չկա, ուստի հրատարակվում է «Հանդեսի» հիման վրա։

ԱՍՏՎԱԾ

(էջ 45)

Նիկ. Քարամյանը սխալմամբ սա համարում է թարգմանություն Լերմոնտովից։ Առաջին անգամ տպագրվել է «Երկերի լիակատար ժողովածուի» չորս հատորյակում։

429