Էջ:Mikael Nalbandian, vol. 1.djvu/445

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը հաստատված է


բնավ չի ունեցել և որը երբեք ընդօրինակող չպիտի ունենա։ Ես ուզում եմ իմ նմաններին ցույց տալ մի մարդ՝ իր բնական ողջ ճշմարտությամբ, և այդ մարդը ես կլինեմ» ),— տե՛ս Les „Confessions“, par J. J. Rousseau. Paris, 1864. p. 1, որր և ձեռքի տակ է ունեցել Նալբանդյանը։

Էջ 131, բերում ենք նախադասությունն ամբողջապես. „Si ie livre est mauvais, j’en suls plus oblig’e de le reconnaitre: Je ne veux pas passer pour meilleur que je nе suis“ («Եթե դիրքը վատ է, ես ավելի եմ ստիպված այդ ընդունելու. ես չեմ ուզում համարվել ավելի լավ, քան կամ»): Տե՛ս „La Nouvelle Heloise“. par .J. J. Rousseau. Paris, 1862, p. 1, որը և ձեռքի տակ է ունեցել Նալբանդյանը։

Այս բնաբանը վերցված է Բերանեժի հայտնի, „A mes amis devenus ministres“ բանաստեղծությունից։ Բերում ենք առաջին ութնյակը.

Non, mes amis, non, je ne veux rien être;
Semez ailleurs places, titres et crolx.
Non, pour les cours Dieu ne m’a pas fait naitre:
Oiseau cràlntif, je fuis la glu des rois.
Que me faut-il? maitresse à finc taille,
Petit repas et joyeux entretien.
De mon berceau prês de bênir la paille.
En me crêant Dieu m’a dit: Ne sois rien.


(Ո՛չ, բարեկամներս, ո՛չ, ոչինչ չեմ ուզում լինել,
Այլ տեղեր սփռեցեք տիտղոսներ ու խաչեր։
Ո՛չ, աստված ինձ արքունիքների համար չի ստեղծել.
Մի վախկոտ թռչնակ՝ փախչում եմ արքաներից,
Ի՞նչ է ինձ պետք, թե ոչ մի նրբիրան սիրուհի,
Պարզ ընթրիք՝ գինով և զվարճալի զրույց։
Իմ օրորոցի մոտ խշտյակս օրհնելիս,
Ինձ ստեղծելով աստված ասաց. Ոչինչ մի լինիր)»


«Եւ Սաւո՞ւղ ի մարգարէս», տե՛ս Ա Թագ. ժ. 11։

Էջ 133, «Առաւօտուց», պարոդիա է «Վարդենիքի» առաջին երգի (էջ 5)։

Էջ 137, «Օրհնեա՜լ լիցիս, քոյր», գրված է որպես պատասխան-պարոդիա Գալֆայանի նույնանուն գործի (էջ 60)։

Էջ 138, «Մոգապաշտէն յազէ», գրված է հավանորեն «Հրեշտակն աղօթից» ոտանավորի կապակցությամբ (էջ 75)։

Երկնային Դիանա, դիցուհիդ արծաթափայլ,
Ես կհնազանդեմ քեզ։
    Շեքսպիր, «Պերիկլես, Տյոլրոսի իշխան»


էջ 142, «Այս է հանգիստ իմ», պարոդիա է Գալֆայանի «Հանգիստ» անունով բանաստեղծության (էջ 333)։

445