Էջ:Mikael Nalbandian, vol. 3.djvu/243

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը սրբագրված չէ


Հա էջ 'ի դժոխս, անբաժանելի Աստուածութեամբ. իսկ մարմինն եդաւ ’ի գերեզմանի, սապէս, անբաժանելի Արտուածութեամ բ։ Ըստ այսմ և մեք ճաշակհմք զմարմին և ղարիւն Յիսուսի Քրիստոսի, խոստովանհալ ՛ի նոսա ղներկայութիւն Աստուածութեան և ո՜չ զներկայութիւն մարդ¬ կային բանական հոգւոյն որ րաժանեալ ի մարմնոյն էջ 'ի դժոխս 'ի փրկել զնտխահարս։ Այսոքիկ ամենայն յօդուածք, որոց կարճառօտիւք պատասխանե- ցաք ըստ ներելոյ ժամանակին, շարեն րզգրքոյկ վարդապետին Գար- բիէլի ի համար հերետիկոսական մատենից, զորս մերժէ և դատապար¬ տի Հայաստանեայցս մի, սուրբ, ընդհանրական և առաքելական եկեղեցի: Ամսօրյայ իբր ժամանակօք յառաջ քան զայս, նախարարն ներքին գործոց իրար եկ եղեալ հոգւոյ և ուղղութեան մատենկանն Այվազովյէսք- ւոյ, աըձակեաց առ նա զհր աման, յաղագս ժողովելո յ զցրուեալ օրի¬ նակս Վարդապետարանին և արգելոյ զուսաՀւել կրօնի հայ մանկտւոյն այնու գրով, յարակցելով, թե ո՜ր և է գիրք կամ մատեան, որ ունի ալան- դել աշակերտաց որպէս ղմատեան ինչ առաջնորդող ի կրօնի, պարտին քննիլ յատեն 'ի Սիւնհոդոսին Սրրոյ էջմիածնի։ Այվաղովսքին րնկալեալ զայս պատուէր, և ահա հրաման արձակի 'ի թեմական ատենէն առ ամենայն ենթադրեալ հոգևոր կառավարութիւնս և անձին и կատարել զհրամանաց պատուէր քաջափայլ նախարարին, յսոելեալ ՛ի հրովարտակս թեմական ատենին, որպէս թէ բացակայութիւն իւր 'ի ժամ տպաութեան' եղեալ իցէ պատճառ սպրդման այլանդակ գաղափարաց, դխոստովանութիւն և զկանոնս Հայաստանեայց եկեղեցւոյ, որպէս թէ այնոքիկ ամենայն սխալանք իցեն տպագրութեան։ Ո՜վ ծիծաղելի արդարաբանութիւնս։ Սխալանք տպագրութեան համարին առ ամենայն ազգս, եթէ փոխանակ տառիս դ տպեսցի թ, և զայլն։ Միթէ տպարանն շարադրե՞ յինքենէ զնոր պարբերութիլնս, և զո՞ կամի խաբել Այվազովս թին * շե՞մք նորընծա յ ’ի տպագրութեան կամ ի դպրոթեան, և ’ի կեանս մեր ո՜չ սակալ քան զԱյվազովսքին, գրեալ և տպեալ եմք արդեն։ Ամենայն, որ ունի զուղեղ ’ի գլխի։ տեսանէ, եթէ փաոտարանութիւն Այվաղովսքւոյ անադանեալ էքանզի, եթէ սխալանքդ այդոքիկ արդիւնք էին տպագրութեան, և եթէ ինքնին Այվաղովսքին խոստովանի այժմ ղմատենիկն սխալական, է՞ր վասն ուրեմն հրատարակէ զայն և տայ ’ի դպրոցս յուսումն մանկտւոյն» Ո՞չ ապաքէն այս գործ Այաղովսքւսյ ինքնին դատախաղ լինի նմա։ Մարթ էր գայդպիսիս խօսել ’ի կաճառի խելագարաց, այլ ո՜չ երրէք *ի լոյս հրապարակի։ Զվերոգրելոցն ողջոյն իրազեկ արարեալ զՎեհափառ Տեաոնդ, հա