Էջ:Mikael Nalbandian, vol. 4.djvu/355

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը սրբագրված չէ


զհետ առնն Իսրայէլացւոյ 'ի հնոցն* և խոցեաց զերկոսին զայրն Իսրա֊ յէլացի, և զկինն ընդ արգանդ իւր և դադարեաց հարուածն յորդւոցն ԻսրայէլիԵլ խոսեցալ Տէր ընդ Մռվսիսի և ասէ. Փենէէս որդի Եղիա֊ զարու, որդւոյ Ահարոնի քահանայի ցածոյց զսրտմաութիւն իմ յորդւո- ցըն Իսրայէլի... ահա ես տաց նմա ուխտ խաղաղութեան. և եղիցի նմա և զաւակի նորա յետ նորա ուխտ քահանա յութեան յալի տ են ական, փո¬ խանակ զի քինախնդիր եղև Աստուծոյ իւրում և քաւեաց վասն որդւոցն Իսրայէլի։ Ել անուն առն Իսրայէլացւոյ հարելոյ, ոխ հարալ ընդ կնոջն Մադիանացւոյ, Հէամբրի... և անուն կնոջն Մադիանացւոյ հարելոյ Քաղ֊ բի»։ Թիւք, Գլ. ԻԵ, հ. 6—8, և 10—15։ «Ապա եկաց ’ի մէջ Փենէէս, քա- ւեաց և արդելալ մահ. համարեցաւ նմա յարդարութիւն ազդէ յազդ մինչև յաւիտեանս. Սաղմ. ՃԵ, համ. 30։ § 43. «Ել բանակեցաւ Իսրայէլ 'ի Սատտիմ և պղծեցալ պոռնկել ընդ դստերսն Մովաբու: Ել կոչեցին ղնոսա 'ի զոհս կռոց իւրեանց, և եկե ր ժողովուրդն 'ի զոհից նոցա։ Ել նուիրեցալ Իսրայէլ Բէլփեգ ովրայ. և բարկացաւ սրտմտութեամբ Տէր ’ի վեր այ Իսրայէլի... Եւ ասէ Մովսէս ցցեղսն Իսրայէլի. կոտորեցէ"ք իւրաքանչիւր զընտանի իւր զնուիրեալ Բէլփեզովրայ... Ել եղեն մեռեալքն ’ի հարուածոցն յայնցանէ քսա'ն և չորք հազալյք». Թիւք, Գլ. ԻԵ, համ. 1—3, 5 և 9։ «Ել մի' պոռնկիցուք որպէս ոմանք պոռնկեցան ի նոցանէ 1Հ անկան ՝ի միում աւոլր քսան և չորք հազարքյօ. Թուղթ Պապ, առ Կորնթ. Առաջ. Գլ. Ժ, համ. 8։ <րՊղծե- ցան նոքա ՝ի Բէլփեդովը... բարկացուցին զնա ’ի գործս իւրեանց, յաճա- խեաց 'ի վեր այ նոցա բեկումն}). Սաղմ. ՃԵ, համ. 28—29։ Բառական թարգմանություն է հունականից, ուր կարդում ենք kctfA'.'JO" մինչդեո հրեական բնագրում ПЕ1 պարզապես սենյակ է նշանակում և ոչ հնոց, և Համբրին Քաղրոլ հետ ո*լր էր մտնում հնոցը, հայտնի է թե իր սենյակը կերթար, ինչպես և ասում է Եբրայական բնագիրըւ Հայկազ. բառարանն էլ, fifing բառի տակը, ճարը կր- տըրված հիշում է տըստ այլոց պոռնկանոցօ. ցանկալի էր իմանալ ո’յք են այդ Uljjfp, որ հնոցը պոոնկանոց են հասկանում, և քանի' արժեք ունի այդ տեսակ քաշկռտուք մեկնությունը։ Մենք վեճ շոլնինք, գուցե եղել են մարդիկ, որ հնոց բառը տեղում արդարացնելու համար ստիպվել են այդպես կարկտել աններելի ուշաբարձությամբ. որովհետև եթե իսրա յելյան բանակում մի պոռնիկ մարդ կամ մի բոզ հայտնվեր, իսկույն քարկոծում էին նորան առանց խնայելու, էլ ինչպես ուրեմն կարող էր հատուկ բոզանոց լինել բա¬ նակի մեջ, եթե բոզ և պոռնիկ չկար, Բայց, աբեղայից ի'նչ հարցնես լոգիկա, Սակայն * Հայկազնյան բառարանը պարտական էր անունով հիշել հնոցը պոոնկանոց հասկացոզքր. որովհետև այժմ առանց վկայության էլ հավատ չկա) ւ ” Հէ-աևյա, § 42 ղ Հողված,հ,շված հարվածք, վրա { ակնարկ.LJ, 355