Էջ:Shirvanzade, Collection works, vol. 5.djvu/182

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը սրբագրված չէ


XI ԻՄ ԳԱՈ-ՆՈԻԿԸ Ես կենդանիներ շատ էի սիրում։ Հայրս ուներ երկու ձի։ Հիանալի նժույգներ էին—մեկր սևագույն, մյուսը ոսկեգույն։ Լեզգի Մահմադր, մեր հավա֊ տարի մ ծաոան, ասում էր» թե քաղաքում ոչ ոք չունի այդ֊ պիսի ձիեր։ Ես սաստիկ փափագում էի հեծնել նրանց, բայց հայրս թույլ չէր տալիս, վախենում էր, որ րնկնեմ։ Մի անգամ մի֊ այն թույլտվություն ստացա ոսկեգույն նժույգը տանել աղ֊ թյուր ջուր տալու։ Վերադարձին կամեցա մի քիչ քշել և իս* կույն ընկա։ Ոչ մի տեղս չջարդվեց, բայց տունդռուզս մի ամիս ցա- վում էր։ Համոզվեցի, որ ինձանից ձի հեծնող չի դուրս գալ Ա այնուհետև սիրեցի ուրիշ կենդանիներ։ Մենք ունեինք կովեր, հորթեր, շներ, բայց ամենից ավելի դառներ էի սիրում։ Հիշում եմ մի սև գառնուկ, որ հայրս դնել էր ինձ հա֊ մար մի զատիկ։ Վեց ամիս ես նրան պահե ցի, մեծացրի։ Գեղեցիկ գառնուկ էր, սիրուն դունչով։ Ուներ մի զույգ փոք֊ րիկ եղջյուրներ, որոնց ես ամեն օր հավի ճարպ էի քսում, որ փայլեն։ Ես այնքան սիրեցի այդ գառնուկը, որ գիշերներն ան֊ գամ չէի ուզում բաժանվել նրանից։ Ամեն օր տանում էի քա֊ ղաքից դուրս արածացնելու։ Անունը դրել էի Լեյլի։ Նա վագում էր ետևիցս, ուրախ֊ուրախ թռչկոտելով։ Լիզում էր ձեռներս, դնում էր դունչը ծնկներիս վրա և հետո խհշոր, գեղեցիկ աչ֊ քերը հառում երեսիս։ Շաբաթը երկու անգամ լվանում Լի նրան սապոնով, սանրում։ Նրա եղջյուրները միանում էին և կամաց֊կամադ ծովում։ Ես երազում էի մի օր տեսնել նրան մեծ խոյ դար֊ ձած և երևա կա յում էի, թե ինչպես պիտի կռվեր ուրիշ խոյե + րի հետ և հաղթեր նրանց։ Այղ իմ ամենամեծ փափագն էր, որի պատճառով եր֊ բեմն դասերս անգամ մոռանում էի։ Վերջը այնքան 182