Էջ:Shirvanzade, Collection works, vol. 5.djvu/94

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը սրբագրված չէ


— Այսօր էլ մի կերպ անցկացրու։


— Այսօր էլ, այսօր էլ, մինչև երբ...


— Կին, կգա մի օր, որ լավ կապրենք և շատ քաջ Մի դառն, երկարատև ծիծաղ եղավ Նրա պատասխանը եվ կրկնվեց ամեն օրվա դարձած տեսաըանրր


— *ն*ւ ծույլ ես, դու փախչում եո աշխատանքից, դու անհոգ հայր ես,— ասաց կինը։


— Իսկ դոա նյութապաշտ ես, երկթին կորած ոզորմեքի, ասոռց մարդը։ Հազար անգամ կրկնված դարձվածքներ, որ վաղուց էին knr&rk[ իթա*ց սրությունը։ Բայց այո անգամ, երթ Միոակ Ավաչյանր, կամենալով ազատվել անախորժ տեոարանխց, վերցրեց վերարկուն ու գլխարկը դուրս գնալու, կինը դոների

  • ՒԺ9 гЧ'Г™'*? Ртл> "Р մինչև այղ օրր շէր շովել նրա բե¬

րանից։ — Անքանքար. 9յս մի հատիկ թասը կայծակի նման հարվածեց մար րրւն, նա կանգ առավ, գունատվեց, գուցե վայր ընկներ, եթե չհենվեք պատին։ — Ահ, դու Էի աՆՒր-4՛ ր« Էի- արաաաած*, երր «V֊ քի եկավ։ — Այո, անրաՆքար, էքխ՜թե միՆշև հիմա շրիաեիր։ ԱվԿՒ *չիձչ չ--ք կինը, ղաՖեքն ամգխն թափով ծաձ- կեց և մաավ ներա Նա զ^§, "թ իր шЛпиЛт ծայրաոաիճյոՆ հՒ4ա^Գ թՆֆեաոիրաւթյաՆր ավեր մի այէոպիսի հարված, ար- պիսին երբեք չէր տվել։ ոԱնքանքաըյ),— հնչում էր 1միաակ սվաչրահի ականշնե- թում սոսկալի թառը, երթ անցնում էթ ամբոխի մի քափ Ահաւ աՏԴ ւաՐ յՒ ծԻծիք Էի» "4եԺ վիքավոթական, քան թե լսեր и գոլ գող եո»։ եվ այս հարվածք "»վեց նրան իք կյանքի հավիաենական ընկերք, նա, որը ընդհակառակը պիաի էինեք իք պաշտպանը, թևեր ավոգն ու խքախսսաղը* Անգո՜ւթ կին. վերջապես գտար մի բառ, որի մեջ սւմփո- փեցիթ այն ճշմարասւթյունք, թե տասներկու աաթի է նրան շեա էանաչում, չես գնահատում, չես կարեկցում անգամ։ Ւ*նյ եո պահանջում նրանից* Կյանքի նյթւթտկան Ы