Պատերի տակ աթոռներ։ Հատակի աջ կողմը ծածկված է գորգով։ Լուսամուտները վարագուրված են։
ՏԵՍԻԼ 1
ՍԱՂԱԹԵԼ և ԿԱՐԻՆՅԱՆ
Վարագույրը բարձրանալիս, Սաղաթելը, Անդրեասի գրասեղանի քով կանգնած, հեռախոսով խոսում է։ Խորքի դռները բացվում են, ներս է մտնում Կարինյանը և սկսում է Անդրեասի գրասեղանի վրա շատ դանդաղ ինչ-որ փնտրել։ Այս դռները բացվելիս հեռո երևում է մի բարձր հաշվեսեղան, որի քով կանգնած պարապում է մի երիտասարդ։ Մերթ ընդ մերթ երևում են և ուրիշ ծառայողներ, նաև այցելուներ, որոնք այս ու այն կողմ են անցնում զբաղված դեմքերով։ Գործողության ընթացքում, մինչև գրասենյակի փակվելը, այնտեղից լսվում են համարակալի շխկշխկոց և հեռախոսի զանգակի հնչյուններ։
ՍԱՂԱԹԵԼ. (Հեռախոսով) «Համեեե՞։ Այո՛, շուտով կգա։ Հը՞մ, չեմ լսում։ Հաա՛։ Լավ, ուղարկիր։ Ցտեսություն»։ (Զանգակը հնչեցնում է և գործիքը դնում իր տեղը)։ Օրհնվի տելեֆոն հնարողը, շատ լավ բան է վաճառականի համար։ Հա. ինչ էի ասում, Արիստակես, հենց որ ձեռքիդ գործը վերջացնես, կսկսես Բագրատի հաշիվը կազմել։ (Հեգնորեն)։ Մեր պարոն ինժեները ուզում է իմանալ, ինչքան է ծախսված իր գործարանի վրա։
ԿԱՐԻՆՅԱՆ. Բայց դուք ձեր արած ծախսերի հաշիվները դեռ չեք ներկայացրել գրասենյակին։ Պարոն Բագրատն ամեն մի ծախսի համար արդարացուցիչ դոկումենտ է պահանջում։
ՍԱՂԱՑԵԼ. Բան է հնարել պարոն Բագրատդ — արդարացուցիչ դոկումենտ։ Ես Անդրեաս էլիզբարյանի մոտ մինչև օրս առանց արդարացուցիչ դոկումենտի եմ ծառայել, էլի կծառայեմ։ Հայրը հավատում է, թող որդին էլ հավատա (Լռություն)։ Այդ ի՞նչ ես փնտրում։
ԿԱՐԻՆՅԱՆ. Մնացականյանների պայմանագիրը։ (Դադարում է փնտրել)։
