Էջ:Tsaghkepunj.djvu/94

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը հաստատված է


— Ա՜յ մեծ ուստեք,
Ներս համեցեք,
Չաղ միս տարեք,
Անուշ արեք։
Միսը՝ միս է,
Աչքի լիս է,
Ջուրը եղ է,
Փորի դեղ է։
Շունը լսում
Իրն է ասում.—

— Ա՜յ գլխամեռ,
Ձրիակեր,
Քեզ ո՞նց անեմ ինձ հետ ընկեր...
Ես փող դնեմ,
Գործ սկսեմ,
Քեզնով տանեմ քարը քսե՞մ...

3


էլ... ի՞նչ ասեմ,
Լավ է՝ չասեմ...
Գիշեր-ցերեկ Փիսո-կատուն՝
էլ չգիտեր՝ թե ե՞րբ գա տուն...
Ամբողջ օրով՝
Սոված փորով
Խանութի մոտ կանգնած արթուն՝
Ներս էր կանչում անցնող մարդուն։
Եվ դո՛ւ, հենց դո՛ւ,
Այ խեղճ կատու,
Ախր հենց դու սոված մնա՞ս,
Լի խանութում չկշտանաս...

4


Բախտ է՞ր, ի՞նչ էր,
Նրանից չէր...