Էջ:Yervand Otyan, Collected works (Երվանդ Օտյան, Երկեր).djvu/448

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը հաստատված է


− Ճիշտ է… դարձյալ Նշանի՞կն է տեսնողը։

− Ան կամ ուրիշը, ատիկա կարևորություն չունի… ո՞վ է այդ մարդը։

− Խոսրով էֆենտի Քանասարյանր,− պատասխանեց տիկին Սաթեն ամենայն հանդարտությամբ։

Վաճառականը հանկարծ տժդունեցավ։ Հազիվ թե իր հանդարտությունը գտնել կսկսեր և ահա այդ մեջտեղ նետված անունը ամեն բան տակնուվրա կդարձներ։

− Վերջապես կխոստովանիս,− գոչեց այլայլված ձայնով մը։

− Ի՞նչ բան…

− Այդ մարդուն հետ ունեցած հարաբերությունդ…

− Խենթեցա՞ր… ի՞նչ հարաբերություն։ Պատահմամբ հանկարծ դեմս ելավ, բարև մը տալով պիտի անցնեի երթայի, երբոր ինք որպիսությունս հարցուց, ստիպվեցա քաղաքավարական խոսք մը ընել… ոճի՞ր գործեցի։

− Չէ՛, բայց…

− Բայց ի՞նչ։

− Ուրիշ ոևէ անձի հետ բնական է խնդիրը կարևորություն չուներ, բայց Խոսրով էֆենտիին հետ… քու նախկին…

Վաճառականը խոսքը չավարտեց։

− Հետո ես ի՞նչ հանցանք ունիմ, ինք հետս խոսեցավ, ստիպված էի պատասխանել, զարմանալի բան։

− Ուրիշ ավելի զարմանալի բան մը սակայն…

− Ո՞րն է տեսնենք։

− Թուլամիեին կերթաս ու Խոսրով էֆենտին հոն կուգա դիպվածով, Հոֆմանին կերթաս և դարձյալ Խոսրով էֆենտին հոն կուգա։

− Ինչ կրնանք հետևցնել ասկե։

− Հետևությունը դուն հանե։

− Ես ատոր մեջ զարմանալի բան մը չեմ տեսնար կոր…

− Իսկ ես առնվազն սա կտեսնեմ, որ այդ մարդը քեզի կհետապնդե, եթե դուն զինքը չես հետապնդեր։

− Պարապ խոսք… արդեն ինք բացատրեց թե ինչու Հոֆմանին վաճառատունը կգտնվեր։

− Ինչո՞ւ համար…

− Կնոջը հետ եկեր է և կինը վարը գնումներու զբաղած ըլլալով, ինք վեր ելեր է անոր սպասելու համար։