Էջ:Yervand Otyan, Collected works (Երվանդ Օտյան, Երկեր).djvu/635

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը հաստատված է


− Եվ վաղը առտու վկայագիրը ստորագրված ու կնքված ինծի կհանձնես։

− Կհուսամ,− պատասխանեց տիկին Սաթեն։

− «Կհուսամը» բավական չէ, ապահով խոսք կուզեմ։

− Սիրելիս, թերևս անակնկալ դժվարություն մը մեջտեղ կելլա․․․ ես ինչ գիտնամ։

− Դուն եթե կամք ընես, կրնաս հաջողցնել, ես վստահ եմ ատոր։

Եվ տիկին Նվարդ այնքան ստիպեց, որ իր բարեկամուհին կրկին ու կրկին խոստացավ ամեն միջոց գործածել իր ամուսինը համոզելու համար։

− Կնոջ անունը Մարթա է, իսկ հիվանդին անունը Գալուստ. Գալուստ Սիսակյան, աղեկ միտքդ պահե։

− Կեցի՛ր, թուղթի մը վրա գրեմ,− ըսավ Սաթեն և այդ երկու անունները նշանակեց։ Հետո գրեց նաև անոնց տարիքը և ուրիշ մեկ քանի անհրաժեշտ ծանոթություններ։

Երբ բոլոր այս գործողությունները լմնցան՝ Մարգար էֆենտիի կինը հարցուց.

− Բայց սիրելիս, ինչո՞ւ գործը կուզես գաղտնի պահել Միհրանիկ էֆ-են։

− Որովհետև ինք պիտի հակառակի,− բացատրեց տիկին Նվարդ,− և պիտի ստիպե, որ ամսականով հիվանդանոց դրվի, քանի որ մորաքույրս քիչ շատ կարողություն ունի…

Տիկին Նվարդ մեկնեցավ, հետևյալ օրը անպատճառ գալու պայմանով։

Իրիկունը կերակուրեն ետքը, երբ Մարգար էֆ. և իր կինը առանձնացան իրենց սենյակը, տիկին Սաթեն ըսավ.

− Այսօր սիրտս այնքան գեշ եղավ, որ չեմ կրնար պատմել։

− Ի՞նչ եղավ,− պատասխանեց Մարգար էֆ. անտարբեր շեշտով մը։

− Սեղանին վրա չդիտեցի՞ր, կերակուր ալ չկրցա ուտել, ախորժակ չունեի։

− Չդիտեցի,− պատասխանեց ամուսինը։

− Ջիղերս բոլոր թունդ ելած են, հիվանդի պես բան մըն եմ։

− Բայց ի՞նչ պատահեցավ,− գոչեց Մարգար էֆենտի անհամբեր։