Էջ:Yervand Otyan, Collected works (Երվանդ Օտյան, Երկեր).djvu/646

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը հաստատված է


− Ինչպե՞ս կբացատրես այս խնդիրը։

− Իրավ, որ խելքս չի հասնիր կոր… վկայականը ինծի տուր, քննություն մը կատարեմ… ամեն պարագային իմ ստորագրությունս կեղծ է, ես բանե մը խապար չունիմ, այս մասին պատվույս վրա երդում կընեմ…

− Կհավատամ խոսքիդ,− պատասխանեց Օհան էֆ,− բայց այս խաբեբայությունը ո՞վ է ըրած, ան կուզեմ հասկնալ։

− Թուղթը թող քովս մնա, վաղը հարցուփորձեմ։

− Չէ՛, այս թուղթը պիտի պահեմ առայժմ։

− Ինչպես որ կուզես…

− Մարգար էֆենտին հիմա իր գրասենյակը կգտնվի՞։

− Հավանորեն։

− Երթանք ուրեմն միասին զինքը տեսնենք։

− Սիրով կուգայի, բայց խիստ կարևոր գործի մը համար մեկու մը կսպասեմ կոր, հիմա ուր է կուգա, ժամադիր եղած ենք հոս։ Եվրոպացի մըն է, վաղն առտու ալ պիտի մեկնի։

− Ես առանձին կերթամ ուրեմն,− պատասխանեց Օհան էֆ․ ոտքի ելլելով։

Քանի մը վայրկյան ետքը կմտներ Մարգար էֆենտիի գրասենյակը։ Վաճառականը սեղանին առջև անցած՝ գրելու զբաղած էր։ Սովորական բարևտուքեն ետքը թիկնաթոռ մը ցույց տվավ հյուրին՝ և ըսավ։

− Նստեցե՛ք, Օհան էֆենտի, հրաման մը ունի՞ք արդյոք։

− Քավ լիցի,− պատասխանեց հոգաբարձուն,− խնդիր մը կա, կուզեմ լուսաբանել։

− Ի՞նչ խնդիր…

− Այս օրերս ձեր Թաղ. Խորհուրդին կողմե հիվանդի մը համար չքավորությունը հաստատող վկայական մը տվի՞ք։

− Այո՛, տվի,− փութաց պատասխանելու վաճառականը,− շնորհակալ եմ, հիվանդն ալ ընդունվեր է…

− Այդ հիվանդը Գալուստ Սիսակյանն է, այնպես չէ՞։

− Կարծեմ ատանկ անուն մըն էր, աղեկ մը միտքս չէ․․․ կինս ատ մարդուն ամուսինը կճանչնա կոր, Մարթա ըսավ, ինչ ըսավ, ժամանակին իրենց տունը սպասուհի է եղեր, հիմա ավուր հացի կարոտ մնացեր են…

Նելեր իշիտիեորըզ,− մռլտաց Օհան էֆենտի քթին տակեն, հետո ավելցուց.