Ընկերոջս հիշատակին

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Ընկերոջս հիշատակին

Հակոբ Հակոբյան


Ընկերոջս հիշատակին


(Հակոբ Մանասյանին)
Մեր սիրելի հովիտներից այս փնջիկը կազմեցի,
Թարմ շիրիմիդ, տանջված ընկեր, ահա նվեր բերեցի․
Հողակույտիդ թող զարդ լինի իմ փնջիկը բուրալից,―
Նա հյուսված է սրտիդ մոտիկ ծաղիկներից, երգերից․․․
Բայց, ո՛վ գիտե, գուցե գա օր, փնջիկս էլ թառամի,
Հիշատակդ սրտիս խորքում․․․ Օ՜, նա երբեք չի մեռնի․․․


1895