Իմ սերը (Հակոբյան)

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Իմ սերը

Հակոբ Հակոբյան

Սերս իր թափով լեռնային վճիտ
Առվի է նման,
Որ ծնունդ կառնի խոր, անմատչելի
Անտառի սրտից,
Եվ թաքնվելով դալարների մեջ՝
Կանցնի կուսական
Ծառերի մոտից․
Համբույր կցողի մենավոր ծաղկի
Տխուր ճակատին,
Կենսունակություն՝ արևի կարոտ
Բաղեղ ու խոտին․
Եվ թե ո՞ւր կերթա, ո՞ր ավազի տակ
Նա կանհետանա՝
Սիրելի քույրիկ, կըմնա գաղտնիք,
Այդ չե՛ս իմանա։