Փափ և Շահ-զադա

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Ուսանողի կյանքը Փափ և Շահ-զադա

Ռափայել Պատկանյան

«Քեզ համար են, գարուն, ամառ...»

ՓԱՓ ԵՎ ՇԱՀ-ԶԱԴԱ


(Նմանություն)



  Փռանգի փափը խիստ փողվոր է,
Վեհարանը փառավոր է,
Լավ գինիի շատ սովոր է,
Նետավի՜ ես փափ ըլեի։

   Վո՜ւյ մե, կըրիմ փափի գլուխը,
Անկնիկ ի՞նչ իմ անում փուղը.
Լավ է ուտիմ հաց ու սուխը,
Քանց անկընիկ փափ ըլիմ։

  Ա՜յ, Շահ-զադի կյանքը լավ է,

Կերածը նուշ ու փըլավ է,
Կընկտերաց թիվը անբավ է,
Թողե՛ք Շահ-զադա ըլիմ։

Խուղիմ գըլուխը Շահ-զադին,
Լըսելով Մահմադի խրատին՝

Գինին իսկի չի դնում բերնին.
Բաս չուզացի՜ քու Շահ-զադին։

  Մաթո՛, կռացի՛ր իմ ճըտին,
Որ ջանը դուղ ընկնի, փափին.
Հազար-փեշումն ածե՛ք գինին,

Որ էրվի սիրտը Շահ-զադին։