Աշխարհի ամենալավ շենը

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Շան ոսկորը Վարդան Հակոբյան, Երկեր, հատոր Դ՝ Աշխարհի ամենալավ շենը

Վարդան Հակոբյան

Մեր ձեռքը՝ մեր թեւքում

Մի օր Մելիք Շահնազարը կանչում է Պըլը-Պուղուն եւ հարցնում.

-Պուղի աշխարհի ամենալավ շենը ո՞րն է։

Պուղին նայում է Մելիքի դեմքին եւ հասկանում, որ հարցը տրվել է միայն փառասիրական մղումով, ակնկալիքով, թե Պուղին քաղցր մի պատասխանով կշոյի Մելիքի լսողությունը՝ տալով Մելիքի ծնած շենի անունը։ Բայց Պուղին մնում է Պուղի։

-Մելիքն ապրած կենա,- ասում է առակախոսը,- աշխարհի ամենալավ շենն ամեն մարդու համար էն է, ուր ինքը ծնվել է։

-Պուղի, ավելի կոնկրետ չես կարո՞ղ ասել,- խորամանկ ժպտում է Մելիքը։

-Կասեմ, ինչո՞ւ չեմ ասի,- կարճ կապում է Պուղին,- ամենալավ շենը աշխարհիս երեսին Շոշն է։

-Ինչո՞ւ։

-Որովհետեւ ես ծնվել եմ այնտեղ։

-Իսկ եթե ես էլ ծնվեի Շոշո՞ւմ։

-Այդ դեպքում,- «կողքին չի ընկնում» Պուղին,- նախ քո ծնվելը կլիներ պատահական, երկրորդ՝ մեր շենը կկոչվեր ոչ թե Շոշ, այլ Մըննաշոշ («Մըննաշոշ» Արցախի բարբառով նշանակում է՝ մատի թարախակալած վերք)։