Երբ մեղմ ծփում է…

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Երբ մեղմ ծփում է…

հեղինակ՝ Միխայիլ Լերմոնտով

Աղբյուր. Տեսածրած էջեր

Թարգմանությունը՝ Ալեքսանդր Ծատուրյանի


Երբ մեղմ ծփում է…


Երբ մեղմ ծըփում է արտը ոսկեշող,
Դալար անտառում սոսափում քամին
Եվ կարմրիկ սալորն անտես, գաղտագող
Պահվում է այգում, տերևի միջին։

Երբ անուշաբույր ցողով թարմացած՝
Ճերմակ շուշանը ա՛յնպես սիրալից,
Վառ արշալույսին կամ մութը պատած,
Ինձ ողջունում է թըփերի միջից.

Երբ սառն աղբյուրի կարկաչը ձորում
Հուզիչ ցընորքով սիրտըս պաշարած,
Ինձ խորհրդավոր երգ է թոթովում
Այն երկրի մասին, ուր ինքն է ծընած,—

Այնժամ դադրում է իմ հուզված հոգին,
Մըռայլ ճակատիս թախիծը ցըրվում.
Եվ ես զգալով բախտը երկրային,
Հոգով տեսնում եմ աստծուն երկնքում…