Երբ քայլում է, դա ինքը չէ

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Որջում Վարդան Հակոբյան, Երկեր, հատոր Դ՝ Երբ քայլում է, դա ինքը չէ

Վարդան Հակոբյան

Ասում է՝ ծխում եմ
* * *

Երբ քայլում է, դա ինքը չէ, վհուկ է անցնում փողոցով,
Չի քայլում, չէ, ճեղքում է օդը բիզ-բիզ մազերի սղոցով։
Ցնդել է ուղեղը, որ չուներ... Բայց ինչո՞վ է մտածում.
Անցած, հնացած ուղեղին փոխնորդած սեւ մաղձով։