Էջ:Թումանյանի ԵԺ 4հատորով-4.djvu/102

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը սրբագրված չէ


է»հփ Է, ատս՛ «այո՛»։ <%ւվական Էր, նզովքը պետք Է վեր ՛կենտ՛ «հա»*ի վրից, իբրև թե նա գռեհիկ Է. դրա մեջ ո՛չ առողջ միտք կա և ոչ Էլ €աշտկտ

WISfiS ՄԱՄՈԻԼ

Խոսքեր ու ձևեր կան, որ իրենց մեջ ամբողջ պատմություններ են պարունակում։ Էդ տեսակ խոսքերը միայն հանճարները կարող են գտնել, մին Էլ ժողովուրդները, որ հազար-հազար աչքերով, հազար-հազար ակւսնջներով, հազար-հազար խելքերով երկար տարիների ընթացքում նայում, լսում, քննում ու դատաճ են կյանքը ու վերջը հանում են մի կարճ եզրակացություն, իրենց որոշումը մի բացականչությունով, մի ածականով, կամ մի դարձվածքով; Եվ զարհուրելի ե& դրանք, անողոք ու անմերժելի։

Մեր ժողովուրդն Էլ ունի Էդ տեսակ կարճ ու խիստ դատավճիռներ։ Ով ուշադրությամբ հետևել Է, նկատած կլինի թե նա ի՛նչ ածականով Է որակում, երբ խոսում Է օր. մեր գրական՛ության, հոգևորականության կամ մամուլի վրա։ Ուրիշ կերպ չի անվանում, եթե ոչ միայն «մեր աղքատիկ գրականությունը», «մեր ընկած հոգևորականությունը», «մեր կեղտոտ մամուլը»։ Եվ սրանցից ոչ մինը չի կարող մերժել իր ծանր ածականը, ամենքն Էլ վաստակել են ամենայն իրավունքով, արժանի են։ Եվ իզուր են գրողները գանգատվում, թե մեր գրվածքները չեն կարդում, իզուր ե8 հոգևորականները լաց լինում, թե մեզ չեն հարգում, իզուր Է մամուլ՛ը հասարակությանը հանդիմանում, թե բաժանորդ չեն գրվումտ Չեն կարդում և չեն կարդալ, քանի որ դուք «աղքատիկ» եք, չես՛ հտրգել և չեն հարգելա, որովհետև դուք «ընկած եք», բաժանորդ չեն գնվում և չեն գրվիլ, որովհետև դուք «կեղտոտ» եք։

Եվ շատ լավ bH անում։ Դեռ կարիք կա ավելի խիստ լինելու, մինչև որ զգան, և խոր զգան ու զգաստանան։

Եվ ահա, «Հորիզոէի» Էսօրվա համարում, հաճույքով տպագրելով Պետետբտրգի մի քտտմբ ուսանողների բողոքը1 ? մեր ընթերցողների աղապթպտ%ա ենք հրավիրտմ նրա վրա ու խոստա– Աավ ենք վերադառնալ Էս շատ տխոտ խնդրի ն։

99