Էջ:Թումանյանի ԵԺ 4հատորով-4.djvu/141

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը սրբագրված չէ


որպես գործիդ հազար անգած ավելի թանկ էր որպես ընկեր, Ա ինչքան էլ շնորհալի (իներ որպես ստեղծտգործող, անհամեմատ ավելի բարձր էր որպես ստեղծագործություն; Աստծո հազվադեպ հաշող ու պայծստ ստեղծագործություններից մինն էր նա։

ԵՐԵԿՎԱՆ ՊԱՏՄՈՒԹՅՈՒՆԸ ԵՎ ԱՅՍՕՐՎԱՆ ԻՐԱԿԱՆՈՒԹՅՈՒՆԸ

Նորից ոսնում է հին ծանոթ ^գույժը — «Տաճկաստանամ կոտորում են հայերին».,»

Նորից կոտորածի մոայլ մղձավանջը ծանրանում է մեր հոգնած սրտերին և Թորից ամենուրեք դալկանում է Արևելքի հին տաոապյալը — հտյ։ ժողովուրդը։

Ոմանք ասում են՝ սուտ է, կոտորած չկա։ Հայերի դատարկ ււտրսափն է միայն, որ աղաղակում է այդպես զարհուրելի։ Թայ§ մեր աշխարհքներին ու կիսավայրենի ժողովուրդներին ծանոթ #սրդը ամենայն հեշտությամբ պետք է հավատա կոտորածին։

Եթե մինչև անգամ միայն սարսափն է գոոում այսօր, մի՞թե ււարսափը դատարկ բան է, էն էլ սարսափելի երկրում ու սարսափելի ժողովուրդների մեջ։ էդ էն սարսափն է, որ աղաղակում է ամեն կոտորածից աո աջ ի լուր աշխարհի։

Մի՛ ասեք, թե սուտ է և ապաբդյսւն ու թշվստ քաղաքականության մի՛ դիմեք անհույս ու շատ փորձված կողմերում։

Դիտեցեք հայոց պատմությանը, Կովկասի պատմությանը, Արևելքի պատմությանը — նրանք ձեզ կասեն, էդպես է եղել միշտ — սարսափ ու կոտորած, սարսափ ու կոտորած… իսկ վերջին դարերում սարսափի, կոտորածի հետ միաժամանակ կկարդաք, «ս. պատրիարքը գնաց մեծ եպարքոսի մոտ, նրան հավաստիացրին, որ արդեն կարգադրություն է եղած խաղաղությունը վերականգնելու և չարագործներին պատժելու, կամ թե չէ՝ պատրիարքը հրաժարական տվեց…» և դարձյալ սարսափ ու կոտորած, սարսափ ու կոտորած..*

ւտ