Էջ:Թումանյանի ԵԺ 4հատորով-4.djvu/160

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը սրբագրված չէ


եկպն лհայ գրողները– էդ միևնույն .մարդիկ միևնույն կաոգքէ անվանում են կուսակցականություն, ետին մտքով ու չար դիտավորությունով սարքած դավադրություն ու ամեն կերսյ ճգնում ու տքնում են գործը տակն ու վրա անել։ Եվ խուլ մնալով հայոց հաստատությունների րւ հայ անհատների շնորհավորություններինք ուրախությանն ու նվիրաբերություններին, Էդ մասին տեղեկություն չտալով իրենց ընթերցողներին, այլև մերժելով Ընկերության պաշտո նական շնորհակալությունների տպագրությունը– հրճվանքով արտատպում ու ձայնակցում են, թե Թաքվի «Каспий»-^ ասում Է — Հայոց Գրական Ընկերությունը պետք Է կործանվի.,,4

Արպոք ինչո՛՛վ բացատրեի Էս հրեշավոր երևույթը, Էս զարմանալի ու զարհուրելի վարմունքը։

«Մշակի» խմբագիրներն ասում են, թե իրենք չեն մասնակցում Հայոց Գրական Ընկերությանը, նաև Էն պատճառով, որովհետև նրա մեջ ընտրվել ու ընդունվել են և ոչ գրական մարդիկ* Նույն առարկությունն Է անում և Միրվանզադեն «Баку» ^րթի մեջ։

©ատ լավ։ Էս առարկության արժեքը տեսնենք։

Թե «Մշակի» խմբագրությունը, թե Ծիրվանզադեն չէին եկել հենց Ընկերության բացումին, հենց աոաջին ընդհանուր ժողովի^

Զէ որ էն ժամանակ դեռ հայտնի կ չէր, թե ինչ մարդիկ էին ընտրվելու, ւսրեմն ո՛՛նց էին կարող նրանք էսպես մտածել և ինչպես են առաջ բերում էս առարկությունը։

Ինչ վերաբերում է հիմնադիր ների ն* նրանց անունները հայտնի էին Տիրվանզադեին դեռ կանոնադրության ստորագրության օրից, երբ իր անունը գրել է բժ. Զար գար յանի, բժ. Մինաւք– յտնի անունների շարքում, և դեռ նրանց մեջ էլ ամենավերջին

Ի՞նչպես պատահեց, միայն նոր միտն եկավ, որ նրանք գը– րտկանության (այլև գիտության րւ հրապարակախոսության) հետ ոչ,մի կապ չունեն։ • ,. : :■.:■.:<■ .

Սակայն դեռ մնամ է ամենից էականը։ Թե , «Մշակը», թե