Էջ:Թումանյանի ԵԺ 4հատորով-4.djvu/218

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը սրբագրված չէ


էաքւ կանի ըԱդ&աԱաֆ տեսությանը ե տեղեկու^ա11եթ կտւս մեր նաիւնիքների թարձր ճաշակից տ մեծագործություններից։

Փտոք ա պարծանք մեր նտխնիքներին, որ աշխարհավեր անայրի դիւ!ա€^ա^ղտ| Տանդերձ, ճեգ^աճաքէատսԱ շքեղ ժտ– ոաԹ%աթ|տւԶ ա թէ&Փհ ս. Փառք տ պարծանք գիտության ՚մարո> կանց ու հատկապես պ. Թորամանյանին, որ մեր ազգի մեծությանը ավերտկԹերի միջ^ից հանելով՝ ոչ միայն օտարների ւտւշև, այլև մեր աչքում դարձնում են մեզ մեծ ու հարգելի։

Եվրոպական նշանավոր գիտնականներից մինը մի մասնավոր նամակում գրամ Է. «Մենք ճանապարհ ենք թաց անում Թո– րտմանյանի թնդանոթների համար»։

Հարգելի գիտնականը թնդանոթներ անվանում Է պ. Թորա– մանյանի ուսումնասիրած ու հավաքած հայկական ճարտարապետության Էն նմուշներն, որոնք մոտիկ ապագայում իրենց լու– սաըանություններով լայս պետք Է տեսնեն Եվրոպայում։ Ասում են, «դրանք նորություններ են Եվրոպայի համար» և ւաւայժմ դը– րանց մասին ծանոթություններ են տալիս եվրոպացիներին, այսինքն՝ ճանապարհ են թաց անում Թորամանյանի թնդանոթների համար։

Այո՛, դրանք թնդանոթներ են, հայկական թնդանոթներ, Ա թնդանոթներից ամենաազնիվն ու ամենաուժեղը, որ երթեի ցե հընտրել Է մարդը* իրենց հետ տանում են հայ ժողովրդի ստեղծագործական հանճարն ու կարողությունը, գնում են հայերի |ավար նվաճելու լուսավոր ազգերի սերն ու համակրությունը, հարգանքն ու հիացումը։

Հիրավի, գործիչները նման են զորավարների Ա նրանց գործերը թնդանոթներ էս% որոնք տիրում են հեռավոր տարածություններ ու ժամանակներ*

Բայց ինչպես ամեն մի զորավար հաղթությունը տանելու համար իր թիկունքին պետք Է ունենա մի ոգևորված ու հավատա–

211