Էջ:Թումանյանի ԵԺ 4հատորով-4.djvu/22

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը սրբագրված չէ


ւա&ա

էգ շատ նշանավոր խնդիր, մի անբաժեքի խոց է շոշափում «Մշակի» № 104-ի առաջնորդող հոդվածը– «Արգելքներ կյան– |փ մեջ»։ Այդ՝ գաղափարի ե իրական կյանքի անհաշտությունն է, ծրագիրների և նրա% գործադրության տարբերությունն է, որ մենք ամեն օր տեսնում ենք մեր կյանքում՛. Բացատրում են վարչական անկարգության վնասակարությանը» ե սակայն հարատևում է այդ անկարգությանը, տգետ քահանաների դեմ են խոսում, ե նրանք ևս֊ առավել բազմանամ են օրեցօր, դպրոցական կարգ ու կանոն ԿԱ ցույց տալիս ե դարձյսղ քմահաճույքն ու կամայականությունն են տիրում նրանց տեղ, և շարունակ համանման երևույթներ;

Հիրավի, ծանր արգելքներ հ& Սրանք են, որ եռանդ են մաշում, հոգի են., հուսաբեկում, սիրտ են մեռցնում և հասարակության զարգացման– գործը դանդաղեցնում են, ձգձգում են Երկար տարիներով։ Սակայն որքան շատ են ցավեք նամ՝ այնքան էլ հեշտ են բացատրվում այս տեսակ երևույթները^ Ընդհանրապես նա, որ գաղափարներ է քարոզում ու ծրագիրներ է մշակում, ոչ գործ ունի ձեռքին, ոչ գործելու իրավունք, իսկ նա, որ գործելու պաշտոն և մտքեր իրագործելու կարողություն ունի, չի ըմբռնում այն գաղափարները, որ կյանքի հառաջադիմությունն են պայմանավորում, չի ընդունում այն ծրագիրները, որ բարեկեցություն են պահանջում։ Գործերի վրա նա իր առանձին հաս–

ա