Էջ:Թումանյանի ԵԺ 4հատորով-4.djvu/244

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը սրբագրված չէ


Սայաթ-^րվայի հայերեն երգերը գոած են վոացական տառերով, իսկ վրացական տասերի մեջ ո տառը չկա, ե ամեն տեղ ո-ի տեղ գործ է ածած խ Հագ<ուէ)յալ^> 11]մվերդյւսնէւ որտեղ ր—ո է կարծել., վախել է գրել ո, որտեղ չ]է՝ թողել է ր; Եվ հենց դրանից է; աասջացել վեիևը բերած վար չիս անի— սխալը, որի դեմը գրել է՝ շինել ե տարակուսանքով հարցական է դրել։ Իսկ մի ուրիշ տեղ, 142 երեսում գրել է.

«Սայաթ-Նովա բաղըն ղուն իս,— Կարոտ իմ, բ ա ո իմ ասում»։

£ար ը շինել է բաո, մինչդեո հենց էստեղ պետք է մնար բար, որ պտուղ, բերք կնշանակի; Իր բաղից պտուղ է ուզում։

Կարծում եմ նույնպես սխալ է բացատրած հետևյալ տողը U վտանգավոր է թարգմանության համար։

«Սայաթ-Նովեն ասաց՝ դարդըս քանց մ ե ճ ա ր ը ն շատա–

ցԻւ է…»13.– ՚ V |

Բացատրած է վրաց այբուբենի ճար—ճ տառով, որ կնշանակի հինգ հազար, իբր թե՝ դարդս քանց հինգ հազարն՝ շատացել է։ Մինչդեռ ճարը՝ դեղ կնշանակի, և ասում է՝ դարդս էնքան շատացել է, որ էլ ոչ մի դեղ չկա, շատացել է՝ ամեն մի ճարից վեր։

Իհարկե՝ սրանք իմ կարծիքն ու բացատրությունն են U կտրող են նույնպես սխալ դուրս գալ, սակայն եթե ոչ բոլորը՝ գոնե էս կամ <էն> նկատողությունը կարող են ճշմարիտ լինել ե դարձյալ ես հասած կլինեմ իմ առաջադրած նպատակին, որ է— թե Քուչակ Նահապետի, թե Սայաթ-Նովայի և թե նրանց նմանների գործերի բառացի թարգմանությունը ռուս բանաստեղծներին տալիս՝ տալ շատ զգուշավոր ու ստուգված, քանի որ հար– գելի թարգմանիչները իսկի ժամանակակից հայերեն լեզուն չգիտեն, ուր մնաց նրա միջնադարյան բարբառները և կամ գրաբարը։ Եվ մանավանդ, որ էսքան մեծ արժեք ու նշանակություն ու– նին էդ երկերը թե մեզ համար, թե օտարների աչքում, և գործի

287