Էջ:Թումանյանի ԵԺ 4հատորով-4.djvu/265

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը սրբագրված չէ


Ազգային-պետտկան օժանդակությանը անհրաժեշտ է դաոնամ մանավանդ էն երկրներում, ոտ ժողովուրդը, թեկուզ ե զարգացած, բայց իր քանակով փոքր է, օրինակ մի Տվեդիա, մի Նորվեգիա, մի Դանիա, նրանց գրողը, թեկուզ ե Իրանն լինի,; չի կարող հույս դնել իր ընթերցողների քանակի վրա, ե ազգայիս– պետական օգնությունն անհրաժեշտ է եղել, որպեսզի նա ապրեր, զորանար ու դաոնար համ [ա] եվրոպական կամ համաշխարհային գրող։

էսպես է եղել ամեն ժամանակ, բոլոր երկիրներում։ Սկսեցեք Պարսկաստանից ա Հնդկաստանից, վերցրեք եվրոպական նոր ազգերը ու գնացեք մինչև լատինական ու հունական գրակա– նաթյանները։ Սակավ բացառությամբ ընդհանուր երևույթ է, որ արվեստները, գրականությունն ու գիտությունը ծաղկել են ազգի ընդհանրության և կամ մեծ մեկենասների ուժեղ պաշտպա– նտթյան օրերոէմ և կարճ ժամանակում հրաշքներ են կատարել, կենդանության հզոր շունչ են ներշնչել ազգերին, մեծ թափ են տվել կյանքին, մշտական փայլ տ համաշխարհային հռչակ են վաստակել իրենց հայրենիքների համար։

Ծթե լսում եք մի Օմար 1սայամի, մի Վիրգի լիոսի, մի Գյոթեի, մի Շեքսպիրի և կամ սրանց նման մեծ ստեղծագործողներից մեկի կամ մյոաի անունը, պետք Է իմանաք, որ նրանք իրենք Էլ մի մի մեծ ստեղծագործություններ են, որոնց ստեղծագործությանը մեծ չափով մասնակից են իրենց հայրենիքները և իրենց շրջապատը։

Սակայն ինձ կառարկեն՝ թե Էն ազգերը, որոնք պետություն անեն, կարող են ազգովին Էլ կազմակերպել ու հոգալ, մենք ի՞նչպես կազմակերպենք ու ո՞րտեղից հոգանք մեզանում արվեստների, գրականության ու գիտության զարգացման հոգսը։

Հետևյաւ անգամ Էդ մասին կխոսենք, թե որտեղից կարելի Է հոգալ և ինչպես կազմակերպել։

III

է?վ ահա եկանք կանգնեցինք ամենադժար հարցի աոաջ, թե՝ ո՛րտեղից։ Ո՛՛րտեղից պետք Է հոգա հայ ժողովուրդը իր մեջ

I

258